macro in de kruidtuin

Vandaag zijn we met een paar mensen van de fotoclub gaan fotograferen in de kruidtuin van Leuven. Het is een plekje dat ieder seizoen wel iets nieuws te bieden heeft en waar je dus niet gauw uit gefotografeerd raakt. Helaas begon de ochtend met regen, maar een druppeltje geeft soms een leuk effect.
Deze keer was de opdracht trouwens om vooral macro foto's te nemen. Uiteraard heb ik dus daarom een statief meegenomen. Maar ik heb toch echt een hekel aan dat ding. Je kunt nooit precies de goede positie krijgen die je wilt en zonder statief is het heel moeilijk scherpe foto's te krijgen. Ik heb dat wel geprobeerd maar die foto's halen toch niet de scherpte die ik eigelijk wil hebben.
De foto hieronder had ik bijvoorbeeld ook rechtopstaand en uit de hand. Helaas moest hij afvallen om reden van minder scherp, maar de compositie was beter dan deze. Maar goed dat hebben we dan ook maar weer uitgetest.

Senna

Onze hond Senna heeft haar schattige puppytijd al heel lang achter de rug, ze is 9 jaar nu. Dus veel foto's worden er niet meer van haar gemaakt. Bovendien is ze niet echt een rustig model. Het is een hond met veel temperament en actie. Dat ik haar zover kreeg dat ze even stil bleef zitten was dus ook een klein wonder. Bovenste foto is genomen met mijn telelens (diafragma 5.6) omdat ik die altijd wel mooie vage achtergronden vind geven. Focus afstand is 125 mm.
Daarna dan toch maar de actie, want dat is het karakter van een Appenzeller Sennenhond. Lekker fel en actief. Deze foto is met een focus afstand van 50 mm genomen en maar met een hand. De andere hand hield de stok vast immers. Trouwens wat een mooie vage achtergrond geeft ook mijn 18-55 mm lens met diafragma 5.6. Hij doet niet onder voor de telelens. Ondanks een sluitertijd van 1/350 zie je nog echt de bewegingsonscherpte van een hond in actie.
Wat een geluk trouwens dat ze toch de stok pakte en niet mijn hand, want dat is niet te bekijken door zo'n klein zoekertje!!

Oude kar

Met mijn nieuwe 18-55 mm IS lens was mijn voornemen eens wat meer landschapsfoto's te maken. Daar heb ik mij vandaag dan ook een beetje op geconcentreerd. Maar ik vind het heel moeilijk om zo'n wijds beeld te vullen met een interessant geheel. Van alle foto's van vandaag vond ik deze het meest geslaagd. Oefening baart kunst zegt men dus we zullen het nog wel eens proberen.
Ik vond het leuk om deze foto een wat ouder karakter mee te geven en heb hem daarom in photoshop eerst in zwart-wit gezet en vervolgens een fotofilter op toegepast en wel sepia. Hij heeft hierdoor wel een speciaal karakter gekregen.
Vervolgens heb ik de html code van Bloger gekraakt. Want wat ik wilde kon dus niet; dat je de foto hierboven aanklikt en dan de sepiaversie krijgt. Maar het is me toch gelukt met een tructje en dus kun je nu ook van de sepia versie genieten. Wat ik leuk vind aan de sepia versie is dat het witte huisje op de achtergrond veel beter opvalt.

Flesjes

Deze mooie deur bevond zich in een heel klein steegje van minder dan 1 1/2 meter breed. De flesjes doen je speculeren over de avond in dat steegje voor de ochtend dat ik ze aantrof!!
Ik vond het een mooi beeld, maar had weing ruimte om afstand te nemen. Met mijn rug al tegen de muur achter mij moest ik toch nog de maximale groothoek gebruiken van mijn lens, nl 18 mm.
Bij het bekijken van mijn foto bleek dat door al de rechte lijnen die deze foto zou moeten bevatten de afwijking van de lens wel heel duidelijk zichtbaar werd. Vooral de linker vertikale blauwe balk liep behoorlijk krom. Met een tooltje in photoshop (warp) heb ik dat een beetje rechter getrokken. Maar het blijft toch nog een beetje zichtbaar helaas. Je kan er ook weer niet te veel aan trekken want anders gaan andere lijnen in de foto weer helemaal verkeerd lopen. Het is een beetje spelen dus voor het beste resultaat.
Ik denk dat als ik wat afstand had kunnen nemen de vervorming minder was geweest en ik gewoon een uitsnede had kunnen maken.

Hier nog even het origineel zodat de vervorming zichtbaar is.















Voor meer ramen en deuren gefotografeerd in Szentendre kun je kijken in de nieuwe diashow in de zijbalk.

Just curious

Soms kun je teleurgesteld zijn in je keuze van instellingen en het is nooit over te doen. Ik was in de tuin aan het werk en eigenlijk moet ik een hekel hebben aan slakken want ze eten al mijn planten op, maar deze was wel heel fotogeniek. Het was een echte "gluurder". Dus naar binnen gerend en mijn camera gepakt. Diafragma 9 ingesteld voor iets meer scherptediepte, was mijn snelle actie. Toch niet goed genoeg!! Ik heb scherpgesteld op de kop van de slak, dat leek mij het beste. Maar het slakkenhuis was toch nog waardeloos onscherp bij dit diafragma en een focusafstand van 55 mm (het maximale bij deze lens).
Ik heb daarna in photoshop iets gedaan wat ik nog nooit gedaan heb. Ik heb een kopie van de foto gemaakt en de onderste laag verscherpt in smart sharpen met een radius van wel 10 pixels. Dat is veel want normaal verscherp ik met 1 of hoogstens 2 pixels. Daarna in de laag daarboven enkel het slakkenhuis van de verscherpte onderlaag door middel van een laagmasker naar voren laten komen. Het resultaat is niet de totale vervorming die ik had verwacht. Eigenlijk kan het er denk ik nog net mee door. Dus als een leuke foto totaal is mislukt kun je toch nog eens iets proberen in photoshop voor je hem in de vuilbak gooit.

Iso 800

Omdat op deze vakantie naar Boedapest mijn camera meer dan me lief was op iso 800 moest vanwege de vele binnenopnamen, heb ik eens een testje gedaan op mijn hotelkamer. Ik heb dezelfde foto uit de hand op iso 400 en iso 800 genomen, bij een slecht licht situatie. Sluiterijd 1/15 seconde en diafragma 4.0 bij beide foto's. De focusafstand was 24 mm.
De foto hierboven is de iso 400 versie die ik toch iets beter vond dan de iso 800 versie. Het verschil zit hem in de ruis die de iso 800 versie net iets minder glans geeft. Dat is bijvoorbeeld een beetje te zien op de stoelleuning. Ook in de stof is het wat te zien bij de kleine lichte driehoekjes. Die zijn minder scherp omlijnd. Maar eigenlijk viel het verschil tussen iso 400 en 800 mij toch nog heel goed mee. Ik heb hieronder een uitsnede van beiden geplaatst (10 x 10 cm) zodat jullie het zelf een beetje kunnen bekijken. Ik hoop dat het wat te zien is als je de test vergroot.

Boedapest vervolg

Hierboven de bijna laatste foto van mijn reis naar Boedapest en eigenlijk een "lucky shot".
We waren een kwartiertje te vroeg op het station van Szentendre om terug naar Boedapest en ik ben gaan zitten in een tunneltje met graffity. Ik ben zo gaan zitten dat de meeste mensen achter mij langs konden lopen en ik niet hele drommen mensen voor mijn lens zou krijgen. Het ging mij om die ene persoon die het toch zou wagen voor mijn camera langs te lopen in plaats van achter mij langs. Dat de eerste persoon die dit toch deed nu juist een prachtige zwarte schim was noem ik puur geluk. Maar ik ben heel blij met deze foto. Jammer is wel dat de voeten er net niet op staan. Dat komt omdat ik dus ruimte achter mij gelaten had. Had ik iets verder naar achter gezeten waren de voeten er wel op gekomen, maar misschien ook nog een reeks andere mensen. Je moet soms kiezen en het is niet al te storend denk ik.

Wie de meer toeristische plaatjes wil zien van Boedapest kan op deze link kijken:

http://picasaweb.google.com/caro.photographic/Boedapest

Voor wie het niet weet; in Picasa kun je de foto's ook als een diashow opstarten met een linkje bovenaan de pagina. Ik heb alle foto's van een tekst voorzien.

Boedapest

Het paasweekend ben ik naar Boedapest geweest met een aantal leden van de fotoclub Park Heverlea. Het waren vier hele gezellige dagen met elkaar. Het weer heeft ons af en toe wat in de steek gelaten en bijna hadden we het de 'iso 800' vakantie genoemd, omdat we veel op iso 800 moesten werken. Toch hebben we ook twee dagdelen mooi z0nnig weer gehad en dat is voor het licht in de foto's eigenlijk van levensbelang. Ik ben nog niet zover dat ik al mijn foto's goed heb bekeken, maar hier vast een voorproefje. Boven een zicht vanaf de burcht op de beide oevers van Boeda en Pest. Onder een foto van het dorpje Szentendre waar we de laatste dag met de trein naartoe zijn gegaan. Beide foto's genomen tijdens de schaarse opklaringen.

Analoog versus digitaal

links is digitaal met de Canon EOS 400D en rechts is analoog met een Mamiya.

De examenopdrachten voor de Pasen zijn weer ingeleverd en ik wil een van de moeilijkste laten zien. De opdracht was een portret maken met 50% schaduw in het gezicht. Bovendien moest het met een analoge camera ,de Mamiya. Daarna de negatieven scannen en in photoshop eventueel nog wat bijwerken. Wij volgen een digitale opleiding maar drie opdrachten per jaar zijn nog analoog. Dit om voeling te houden met het "echte werk" zal ik maar zeggen. Ik vind het op zich ook heel leuk en volgend jaar zal het de technische camera zijn, waar ik al echt naar uitkijk. Maar de kwaliteit van de Mamiya en ook van de scans vallen mij vreselijk tegen.

Links zie je het model dat ik gebruikt heb (mijn zoon) tijdens een testopname met mijn eigen camera en rechts het resultaat met de Mamiya. De lichten en alle instellingen van de camera van mij en de Mamiya zijn identiek. De test viel goed uit naar mijn zin. Het gezicht was mooi half schaduw. Daarna 10 opnames gemaakt met de Mamiya, waarvan het resultaat natuurlijk pas te zien is als het rolletje is ontwikkeld, vandaar mijn test opname.
Maar wat een verschil in kleur. De Canon Eos heeft warme huidtinten en de Mamiya is bleek, neigt naar blauw/magenta haast. Verder werkte ik met een rolletje van 160 asa, maar het is wat korrel betreft haast vergelijkbaar met iso 1600 bij mijn Canon EOS. Verder was het scannen een ramp. Je scant er honderden vuiltjes bij, die al in de scanner zitten of toch op het negatief zijn gekomen. Dat is dan een uurtje retoucheren.
Conclusie: Ik ben zeer happy met mijn digitaal cameraatje. Maar de technische camera wil ik nog wel proberen. Ik heb de resultaten van de derde jaars gezien en die zijn toch wel heel scherp. Wordt dus nog ooit vervolgd!!

nachtfotografie

Vanavond ben ik met een aantal leden van de fotografieclub in Leuven gaan fotograferen. Ik had dit nog nooit gedaan en heb eerst eens wat erover gelezen en aldus gewapend mijn eertse schreden gezet op dit terrein. Maar wat is dat leuk zeg. Helaas begon de avond met veel regen en moesten we iets zoeken waar we overdekt stonden. Maar zoals de eerste foto laat zien zijn er zo veel leuke hoekjes, zelfs die waar je droog kunt blijven.
Later werd het wat droger en heb ik nog een paar shots in de mooie pitoreske straatjes van Leuven kunnen maken.
In ieder geval heb je voor nachtfotografie een statief nodig en ik heb bij beide foto's zelf de sluitertijd ingesteld en wel op 10 en 8 seconden bij iso 200. Maar ik hoorde van anderen dat ze liever het diafragma zelf instellen en de camera de sluiterijd laten kiezen. Verder heb ik de zelfontspanner gebruikt zodat ik zelf geen bewegingsonscherpte zou veroorzaken door het indrukken van de ontspanner.

Met dit straatje in Leuven heb ik voor het eerst een fotowedstrijd gewonnen. De prijs was een prachtig boek met panoramafoto's uit Vlaams Brabant.

beestjes en lenzen

Vandaag kwam ik tot een vervelende ontdekking ==> er is verschil tussen een EF en een EF-S lens. Het verschil is dat je op een EF lens de macro tussenringen van Soligor kunt gebruiken en bij de EF-S lenzen niet. EF-S lenzen zijn digitale lenzen en dus alleen te gebruiken voor digitale camera's (die ook nog eens geen full frame sensor hebben). Op de EOS 400D passen zowel de analoge EF als de digitale EF-S lenzen. De lensbevestigingsmarkering voor de verschillende type lenzen is een rood of wit puntje op de lens en body. Tja en na wat stuntelige pogingen om mijn tussenring op de nieuwe 18-55 mm IS EF-S lens te krijgen bleek hij enkel een wit puntje te hebben en dus niet op het rode puntje van de sologor tussenring te passen. Zo simpel was dat, maar wel een behoorlijke tegenvaller. Gelukkig zijn al mijn andere lenzen wel EF lenzen en kon ik snel een andere kiezen en dit mooie lieveheersbeestje toch op de foto zetten.
Het is trouwens nog wel een gekropte foto ook. Het is maar een heel klein beestje en ik kon vanuit deze positie even niet dichterbij gaan.

Na wat speurwerk op internet blijken mijn ervaringen met de soligor tussenringen en de EF-S lenzen wel degelijk te kloppen. Het spijtige is dat Kenko ook tussenringen verkoopt voor Canon en het lijkt erop dat die wel zowel voor EF als EF-S lenzen geschikt zijn. Jammer dat ik dat niet wist toen ik die van Soligor kocht. Wat prijs betreft zijn ze volledig gelijk geprijst. Wat kwaliteit betreft zullen ze toch ook niet veel kunnen verschillen omdat het slechts holle buizen zijn.
De tussenringen van Canon zijn voor zover ik heb gezien ook alleen voor de EF lenzen geschikt.

The rainy feeling

Nog een laatste foto uit Oostende, hoewel hij natuurlijk eigenlijk overal had genomen kunnen zijn. Maar ik vind dat hij goed de sfeer van de dag weergeeft; het eenzame regenachtige gevoel. Gelukkig hadden we ook een klein moment van opklaringen en konden we wat zonnige beelden maken, die hieronder al aan bod zijn gekomen. Maar dit is gewoon een mooi sfeerbeeld voor mij geworden. En dat terwijl ik deze stoel eigenlijk had willen verplaatsen. Ik gaf er een rukje aan omdat ik een betere compositie in mijn hoofd had, maar hij bleef staan waar hij stond; aan de grond genageld!! Achteraf maar goed ook.

Oud koninklijk paleis Oostende

Dit is een van de moelijkste situaties om te fotograferen vind ik. Je staat zelf in een donkere ruimte en fotografeert naar het licht. Meet je het licht op de pilaren, dan zal de zee fel overbelicht zijn. Omgekeerd als je het licht meet op de zee dan wordt de galerij zeer donker. Soms is dat laatste juist mooi, maar nu wilde ik dat beslist niet omdat de tegelvloer zo prachtig was.

Ik heb ervoor gekozen om op het strand scherp te stellen en daar het licht dus te meten (diafragma 10 voor meer scherptediepte) en tevens een hele stop over te belichten. Dit omdat door het licht te meten op het strand de camera denkt dat er veel licht is en de overige partijen dus onderbelicht zouden zijn. Nu was door de stop overbelichting de galerij redelijk belicht. Het strand vond ik echter ietsje te licht hierdoor. Toch was het geen slecht histogram.

Je ziet aan de linkerkant, welke de donkere partijen aangeeft een flinke piek terwijl rechts weinig wit in de foto zit. De donkere partijen zijn dominant maar niet al te slecht. En er zijn zeker geen uitgebleekte witte stukken in de foto.

Om het strand toch nog iets meer karakter te geven heb ik een trucje toegepast wat men in de doca doordrukken noemt.
In photoshop kan dat ook en daarvoor kopieer je eerst de laag van de foto. Vervolgens maak je de onderste foto van die twee iets donkerder door bijvoorbeeld in levels de grijze middelste schuif (zie boven) wat naar rechts te verplaatsen. Daarna ga je naar de bovenste laag en maak je een laagmasker aan. Als je nu met een penseel en de kleur zwart over de delen van het strand gaat komt de donkerdere onderlaag te voorschijn.
Ik vind deze bewerkte foto uiteindelijk niet slecht geworden. Zo geeft het voor mij een mooi idee van de oude glorie aan het strand van Oostende.

Voor foto's van Oostende van andere bloggers die deze dag ook de storm hebben getrotseerd kun je kijken bij Xray en M-Art

Oostende

We hadden er gisteren zo naar uit gezien om een dagje naar Oostende. Maar ja "maartse buien" laten zich niet voorspellen. Het regende bij aankomst en het regende toen we vertrokken. Maar daar tussenin is het een dik uur zonnig geweest, met prachtige luchten en hebben we naar harte lust kunnen fotograferen.

De wind zwiepte het water op en deed het zand verradelijk stuiven ondanks dat het nat was. Mijn camera heb ik enkel voor de foto's even onder mijn jas weg gehaald, want anders had ik zeker aan een sensorcleaning vast gezeten. Zand kruipt overal in en is ook een kwelling voor de lenzen. Thuis de boel maar weer zo goed als het kon schoon gemaakt.
Leuk was dat er een paar surfers in het water lagen die ook genoten van de hoge golven. Om hen goed vast te leggen heb ik een snelle sluitertijd ingesteld en de camera op continuous shooting gezet. Resultaat waren een paar leuke plaatjes waarvan hieronder een is te zien.

Voor wie meer foto's van die dag wil zien, kan kijken op deze link naar een fotopagina bij Picasa:
http://picasaweb.google.com/caro.photographic/Oostende

Pumps

Na mijn vorige post had ik eigenlijk beloofd niet zo vaak knalkleuren te zullen gebruiken en kijk, daar knal ik alweer!!

Deze foto heb ik vandaag gemaakt met een opdracht voor het volgende trimester in mijn achterhoofd. Wij moeten twee mode foto's maken waarvan een in de studio gemaakt moet zijn en er moet ook een verband tussen de twee foto's zijn. Dit zijn de schoenen van mijn dochter. Het mode element heb ik erin willen brengen door de centimeter die erbij ligt. In de mode moet het immers altijd een maatje minder of kleiner zijn !! Hopelijk ga ik de tweede foto met mijn dochter kunnen maken.
Bij het maken van de foto heb ik erop gelet dat ik veel scherptediepte had, zodat beide schoenen scherp zouden zijn. De lichten heb ik dan ook op diafragma 11 afgesteld.
De schoenen staan op een zwart karton en de achtergrond is grijs. Maar door een klein diafragma en voldoende afstand van de achtergrond is op de foto de achtergrond zwart geworden en dat was ook precies wat ik wilde.

Maandag wasdag

Dit is een foto uit pure frustratie. Donderdag een mooi bosje narcissen gekocht, alvast voor het weekend. Nog in de knop voor extra lang plezier. Dat viel tegen helaas. Gisteren lieten ze hun kopjes al verwelkt hangen. Vandaag was het bosje op een na goed voor de prullenbak.

Aangezien ik toch de was buiten aan het ophangen was, heb ik de laatste narcis er maar bij gehangen!!

Eerst heb ik foto's met mijn telelens genomen omdat die vaak een veel betere onscherpe achtergrond creeert. Dat was ook het geval, maar ik kreeg de foto niet scherp genoeg naar mijn zin. Toen toch maar de 50 mm 1.8 lens gepakt. Daar diafragma 2.8 gekozen om toch maar zo veel mogelijk de bomen op de achtergrond niet herkenbaar te laten zijn. Het was een stuk minder wat betreft onscherpe achtergrond, maar de voorgrond daarentegen was wel goed scherp en dat is toch ook wat waard. Ik haalde wel een sluitertijd die ik nog niet eerder heb gehaald geloof ik bij iso 100, nl 1/2000. Zo had ik mijn knijper waarschijnlijk nog bij zware storm scherp gekregen.

Opmerking: Meestal verklein ik mijn originelen in paint om ze op het web te plaatsen. Bij deze foto zag ik een vreemde kleurmegeling in de rode knijper die mij stoorde na de verkleining. Ik heb de foto opnieuw verkleind in Photoshop, bij imagesize. Je moet dan wel zelf opgeven welke pixelverhouding je wilt. Het werkt dus niet met percentages. Maar mijn knijper is nu weer mooi rood in ieder geval.

Jurk

Van de week heb ik mogen fotograferen in een naaiatelier in Leuven, welke onderdeel is van de organisatie "Leren Ondernemen".
De vrouwen die daar werken gebruiken o.a. stoffen uit Mali om prachtige kleding of gebruiksartikelen te maken zoals tafelkleden en bijpassende placemats. Op dit moment maakten ze jurken voor een theatervoorstelling.
Ik heb de vrouwen allemaal geportretteerd als ze aan het werk waren , maar helaas kan ik die foto's niet laten zien zonder toestemming van de personen. Toch wil ik door middel van deze foto de sfeer van het atelier laten zien en de kwaliteit van hun werk.
Het atelier was goed licht door grote ramen en ik heb dus niet hoeven flitsen. Op Iso 400 kon ik met de 50 mm 1.8 lens goede sluitertijden halen. Ook heb ik even de 18-55 mm Is lens erop gezet, die een wat betere overzichtsfoto oplevert in een kleine ruimte door zijn groothoek bereik. Ook bij deze lens die minder lichtsterk is kon ik op Iso 400 nog fotograferen. Een enkele keer ben ik naar ISO 800 over gegaan, maar over het geheel genomen was ik tevreden over de binnenfoto's die deze lens maakte.
Ik vond het erg leuk dat ik een middag in dit atelier te gast mocht zijn en heb veel geleerd over hun werk.

Fotomodellen

Je hebt mensen die camera schuw zijn, maar dat dieren ook al vrees hebben om voor de lens te komen was nieuw voor mij. Op de vogeltjesmarkt in Antwerpen zitten de konijntjes allemaal los op de tafels, waar kinderen ze vrij kunnen knuffelen. Echter kwam ik met de camera aan dan draaiden ze zich prompt allemaal om. Ik heb het verschillende keren geprobeerd, maar ze draaiden zich echt om als ik met de camera voor hen kwam staan. Daarom dan maar de achterkantjes erop gezet deze keer. Een fotograaf moet wat van de situatie maken tenslotte!!

Vaasjes

Stillevens beginnen een beetje een favoriet van mij te worden en glas in het bijzonder. Deze keer wilde ik proberen om niet die akelige softboxen te laten reflecteren in het glas zoals bij knikkers en lampjes. Daar was het ook nog wel een beetje functioneel, maar in deze vaasjes waren de lichtreflexies behoorlijk hard en dus storend. Ik heb dan ook maar mijn leraar even om advies gevraagd, wat hieraan te doen. Hij deed een stuk kalkpapier voor de lichtbron (deze keer een spotlicht met een rooster ervoor) en dat was werkelijk de oplossing. Daarna kon je met de afstand van de lichtbron de grootte van de reflectie op de vaasjes regelen. Hele mooie zachte lichtreflecties aan de linkerkant van de vaasjes was het resultaat.
Verder een stuk plastic verpakkingsmateriaal als achtergrond gebruikt deze keer en dat gaf weer eens een heel ander effect.

Tegenlicht

Deze foto wilde ik eigenlijk niet nemen. Ik was bang dat mijn sensor beschadigd zou raken door recht tegen de zon in te fotograferen. Op iso 100 had ik een sluitertijd van 1/125 en diafragma 7.1. Misschien had ik achteraf de iso moeten verhogen om een snellere sluitertijd te krijgen, maar daar had ik even niet aan gedacht helaas.
Thuis heb ik op internet gekeken of ik informatie kon vinden over beschadiging van sensors bij tegenlicht opnamen. Het lijkt dat het wel mee zou kunnen vallen bij spiegelreflexen. Maar als iemand mij hier meer over kan vertellen graag.

Nieuwe lens 18-55 mm IS

Gisteren na lang nadenken besloten de Canon 18-55 mm 3.5-5.6 IS lens te kopen. Ik miste een net iets ruimere groothoek. Mijn meest gebruikte lens is de 28-135 mm IS en soms kom je dan toch net een stukje tekort. In allerlei testen komt dit lensje er super goed uit en de prijs is eigenlijk voor een imagestabilisatie lens spotgoedkoop. Het lensje heeft een plastic behuizing en ook de lenzen zijn van plastic zegt men, maar daar heb ik eigenlijk nog geen gegevens over gevonden en het staat ook niet in de bijgeleverde gebruiksaanwijzing. Ik moet dat dus maar geloven, zien doe je het niet. Maar hij heeft een resolutie en beeldkwaliteit waar menig veel duurdere lens jaloers op zou zijn. Ik heb het aangedurfd om hem dus toch maar te kopen tegen betere adviezen van de verkoper in, die mij een lens van 450 euro wilde verkopen.
Gisteren was niet de beste dag om erop uit te gaan met een nieuwe lens vanwege al die mist. Daarom toon ik hier maar een foto binnen op ISO 400 en een foto buiten op ISO 200. Het eerste wat mij opviel was toch echt de verbluffende scherpte en het prachtige histogram. Alles lijkt in balans bij deze lens.
Ik denk dat ik heel gelukkig met deze lens ga zijn en nu eens wat meer landschappen kan gaan fotograferen.

Voor wie de testresultaten van deze lens wil bekijken moet eens kijken op de website van Photozone bij reviews. Het is een hele goede site voor wat betreft de testen van zeer veel lenzen: http://www.photozone.de/

Lampjes

Dit is een studio opdracht voor textuur. Een ruwe ondergrond, geribbelde fitting en een gladde bol van de lamp. Dat is me nog eens een goede mix. De foto was leuk , maar zo saai van kleur. Het kleedje was grijs en de lampjes grijs-wit. Tja dan maar in photoshop wat bedenken. Immers welke foto is niet bewerkt tegenwoordig!! Rood doet het altijd goed dus ik heb de laag van de originele foto gedupliceerd en met de kleuraanpassing veel rood gegeven. Daarna de originele foto boven gelegd en met een laagmasker dat gedeelte weggepoetst van de originele foto dat de stof omvatte. Daardoor wordt de onderliggende gekleurde laag zichtbaar. Zo kreeg het kleedje ineens een leuke zacht rood-bruine kleur. Mij lijkt hij beter zo.
Verder is dit natuurlijk weer een studio opname en is het licht perfect te regelen. Wel heb ik dit keer op het difragma gelet. Ik koos voor diafragma 11 om iets meer scherptediepte te krijgen zodat de textuur van het kleedje niet helemaal verloren zou gaan. Daar moet je dan je lampen op afstellen en met een lichtmeting dit in orde maken.

Lente vervolg...

Je blijft je verbazen over hoe de natuur volledig uit balans is. Waren het eerst een vlinder en de meesjes die zich te vroeg in mijn tuin vertoonden, nu staat mijn rodondendron in bloei. Deze plant staat normaal pas in april/mei in bloei. Hopelijk gaat het niet meer hard vriezen want dan vriest er veel kapot in mijn tuin.
Deze keer heb ik dezelfde foto genomen met de 50 mm lens en de 28-135 mm IS lens. De 50 mm lens kon op diafragma 3.2 om een mooie compositie te krijgen en de 28-135 mm lens kon niet verder open dan diafragma 4.5 op focuslengte 50 mm. Het verschil was duidelijk. Met diafragma 4.5 was er minder licht in de foto en een veel minder mooie wazige achtergrond. Wat scherpte betreft waren ze gelijkwaardig. Dat wilde ik ook maar even weten want ik begon al een beetje aan mijn 28-135 mm lens te twijfelen de laatste tijd omdat dat kleine lensje zo goed presteerde. Blijft natuurlijk een goede prestatie voor een lens zonder imagestabilisatie.

De foto hierboven is degene die ik met de 50 mm lens heb genomen. Daarna een leuke rand omheen gezet voor de verandering.

Lente??

Ik woon nu zeven jaar in een een prachtige natuurlijke omgeving en geniet van alle seizoenen, maar dit heb ik volgens mij nog niet meegemaakt de afgelopen jaren. Eerst laat zich een mooie dagpauwoog zien in mijn tuin, die rustig onder de beukebosjes van de zon zit te genieten en daarna vliegt een koolmezen echtpaar af en aan met strootjes naar het vogelhuisje dat aan een van de bomen hangt. Is dit op 8 februari al het begin van de lente of is de natuur even van slag?

Beide foto's zijn genomen met mijn telelens de EF 70-300 mm 4-5.6 IS USM. Beide foto's zijn ook op maximale focuslengte genomen, 300 mm en zelfs daarna nog een beetje uitgesneden. Maar het resutaat is heel behoorlijk voor uit de hand genomen foto's. Ter illustratie; de afstand tussen mij en het koolmezenhuisje is denk ik ruim 15 meter.
Ik had gekozen voor iso 200 en kreeg nog een sluitertijd van 1/400 en 1/500 wat natuurlijk prettig is als je zo'n lange lens moet vasthouden en een bewegelijk vogeltje moet zien vast te leggen. Ook de imagestabilisatie is erg welkom in zo'n geval.

De Marollen

"What is the place to be" voor een leuke tweedehands markt in Brussel? Na zo'n vraag kom je terecht op het Vossenplein in de wijk de Marollen. Ik ging erheen met een speciale gedachte, nl. de interactie tussen mensen proberen te vatten. Dat bleek lang niet gemakkelijk. Van de zeer vele foto's zijn er toch maar een paar die echt treffend zijn.
Ik heb voor dit doel mijn 50 mm. lensje weer op de camera gedaan. Nu met het idee dat mijn camera in ieder geval niet de mensen zou afschrikken, wat wel het geval zou zijn als ik met zo'n flinke zoomlens rond zou lopen. Dat werkte denk ik wel want ik heb geen commentaar gehad. Een jongen was zelfs heel geinteresseerd in de foto die ik nam. Hij stelde voor dat ik ook op de foto ging en hij die foto wel voor me zou maken. Maar daar ben ik toch wijselijk maar niet op in gegaan!! Ik was nu niet de toerist die met de Vossenmarkt op de foto wilde en zeker niet mijn camera kwijt wilde. Maar ik denk dat hij het goed bedoelde.

Ik moet zeggen dat ik al begin te wennen aan het vaste kader en zeker de scherpte van de lens valt mij weer op. Ik ga nog fan worden van de vaste focus lenzen.

Schaak

Wat moet je als het weer niet mee zit en je de fotocamera niet kunt laten liggen. Dan binnen maar weer iets gezocht. Ik blijf glas erg leuk vinden om te fotograferen omdat het vaak zulke leuke lichteffecten heeft. Nu wil het toeval dat wij een glazen schaakbord hebben dus daar kon ik mij op uitleven. Ik heb het voor het raam gezet en zo ving het bord toch het weinige licht van deze sombere dag en diende de groene tuin als mooi achtergrond decor.
Daarna begon het gepruts. De achtergrond moet vaag dus diafagma 1.8 gekozen. Dat werkte immers goed bij Baloe. Maar het bleek dat ik nu wel de koning maar niet de loper scherp kreeg terwijl die op een lijn staan. Het heeft heel wat probeersels gekost voor ik naar een ander diafragma ging. Eerst diafragma 4.5 geprobeerd. Dan waren de voorste schaakstukken een stuk scherper maar de achtergrond ook al behoorlijk en dat was niet de bedoeling. Ik kwam op diafragma 2.8 uit. Een hele omweg maar we zijn er gekomen en weer wat geleerd; "bijt je niet vast in een instelling, probeer sneller iets anders als het niet werkt".

Nog even wat extra informatie over hoe de foto is gemaakt, omdat daar in de reacties om werd gevraagd:
Het schaakbord is ook van glas en diende als ondergrond voor de schaakstukken. Verder staan de stukken voor een raam waar geen directe zonnestralen naar binnen vallen. Nu zou dat ook al zowiezo wel moeilijk zijn geweest want het was een heel sombere dag. Ik kon deze foto maken op iso 200, diafragma 2.8 en een sluitertijd van 1/160. Toch was dat laatste niet zo heel belangrijk omdat ik de camera voor het schaakbord heb neergezet op een dun boekje. Zo kreeg ik precies het goede standpunt ten opzichte van de stukken, maar stond de camera ook heel stabiel en dus weinig kans op bewegingsonscherpte.

Baloe

Waarom niet eens een portret van het liefste dier dat ik tot nu toe heb gehad. Baloe is mijn derde kat, maar geen een is zo lief en gezellig geweest als Baloe. Hij heeft hier de bijnaam "dweiltje", omdat je werkelijk alles met hem kan doen en hij nooit boos wordt. Leg hem op je schouder en hij blijft er liggen terwijl je de afwas doet. Zo'n poes is een portretje waard. Vandaag zat hij op tafel zo leuk naar mij te kijken dat ik mijn toestel heb gegrepen. Mijn 50 mm lensje zat er nog op. Iso 800 gekozen vanwege weinig licht binnen en de witbalans op lamplicht gezet. De camera koos een sluitertijd van 1/15 en een diafragama van 1.8. Een wonder dat dat goed is gegaan met zo'n lange sluitertijd en geen imagestabilisatie of statief.
Bij diafragma 1.8 is de achtergrond boven verwachting mooi vervaagd. Baloe zit maar 30 cm van de bloemen op de tafel. De scherptediepte bij dit diafragma is zeer klein. Als je goed kijkt is alleen het gebied van de neus en tussen de ogen echt scherp. Maar de vervaging is wel mooi eigenlijk.
Verder heeft deze lens veel minder last van ruis op iso 800 naar mijn idee en dat is natuurlijk heel fijn.

Spekjes

Na de nogal kleurloze foto's van het vorige bericht vond ik dat ik er wel wat kleur tegenover moest zetten. Wat heeft er nog meer kleur dan snoep? Onze kindertjes moeten immers verleid worden met de kleur en geur van al dat lekkers. Nou ja kindertjes... Ik houd dus helemaal niet van koek en snoep, maar zet mij spekjes voor en je hebt mijn zwakke punt ontdekt. Psychologen zullen er vast een jeugdtrauma in herkennen, maar ik heb er vandaag mijn voordeel mee gedaan en de spekjes gefotografeerd in de studio. Daarna natuurlijk opgegeten dat snap je.

Het is een leuk beeld geworden, maar wie goed kijkt heeft zo zijn twijfels. Hoe blijft dit allemaal zo mooi schuin staan? Ik zal het verklappen ==> met cocktailprikkers. Ze waren nog zichtbaar ook. Wat een geluk dat we tegenwoordig photoshop hebben. Daar zit een kloonstempel in... en weg zijn de cocktailprikkers!!!

Ramen en deuren

Omdat velen mij adviseren om meer een vast focus lens te gebruiken ben ik eens in Leuven op stap gegaan met mijn 50 mm 1.8 lens. Al snel was het thema van de wandeling duidelijk: "ramen en deuren". Ze zijn er in vele soorten en maten.

Toch bleek al gauw dat ik helemaal geen vast focuslens mens ben. Ik ben mijn creativiteit volledig kwijt. Ik wil kunnen zoomen en niet achteraf uitsnedes maken zoals in dit bericht. Ik wil niet de beperking van net niet kunnen fotograferen in een kleine ruimte. Wat zijn we verwend met zoomobjectieven, want vroeger had men vaak niet anders dan een 50 mm lens op zijn camera. Maar wie weet went het met veel oefenen. Mooi scherp zijn de foto's in ieder geval wel met dit lensje.
Voordeel van een vast focus lens is ook dat je vaak een goede lichtsterkte kunt krijgen tegen een redelijke prijs en dat is bij zoomobjectieven niet te betalen helaas.
Toch heb ik wel genoten van mijn kleine wandeling. Hieronder nog een paar leuke deuren. Let vooral eens op de creativiteit van de postbodes in Leuven!!
Omdat alle foto's wel wat verschilden van kleur heb ik ze omgezet in zwart-wit, zodat ze weer een beetje een eenheid met elkaar vormen.

Bol

In Bokrijk had ik een vaasje gefotografeerd op een tafel. Leuke foto maar niet zo heel bijzonder. Ik heb echter de beide bloemen geselecteerd en met de kleurbalans in photoshop iets meer rood gegeven voor de ene bloem en iets meer groen voor de ander. Dat maakte de foto al heel wat aantrekkelijker. Op de website van Mieke Miwan vond ik een link naar een leuke filter. Nu die filter toegepast in photoshop en mijn vaasje zit in een bol. Je kan er de meest leuke varianten op bedenken.

Wie het ook eens wil proberen kan hier kijken:
http://brilliantdays.com/how-to-create-amazing-circles/

Gitaar

Vandaag eens bekeken wat mijn lenzen kunnen onder slecht licht omstandigheden in een binnenhuis stiuatie, iets wat bij feestjes of gezellig samenzijn al gauw eens voorvalt. Al snel wil je dan een flitser gaan gebruiken, maar dat wilde ik deze keer niet.
Mijn 28-135 mm IS 3.5-5.6 lens stelde mij eigenlijk een beetje teleur. Bij mijn model voor deze test, een gitaar, moest ik met deze lens een iso van 800 en diafragma 5.6 instellen om een sluitertijd van 1/20 te halen. Bovenstaande foto is genomen met het 50 mm 1.8 lensje en met dezelfde lichtomstandigheden (aanwezig licht van lampen en dus ook de witbalans ingesteld op lamplicht) en dezelfde afstand van het onderwerp als met de vorige lens. Met deze 50 mm 1.8 lens kon ik de iso op 200 houden en een diafragma van 1.8. De sluitertijd was daarbij 1/60 wat nog heel goed is om uit de hand te nemen zonder imagestabilisatie. Bovendien natuurlijk veel minder ruis als op iso 800.
Wat een verschil zo'n 1.8 lens. Jammer dat lichtgevoelige lenzen zo verschrikkelijk duur zijn als je er een beetje een handige zoom in wilt hebben. Want dat is weer het nadeel van een vast focus lensje==> Je moet je voeten gebruiken om een beetje heen en weer te kunnen zoomen!!

Leuke tips

Vandaag gaat mijn verhaal minder om de foto en meer om de tips die ik aan jullie wil doorgeven.
Gisteren naar een hele leuke kleine galerie geweest in Enschede waar amateur fotografen van de fotoclub uit Borne hun werk tentoonstelden. Nou ja amateurs, er waren zeer knappe foto's bij. Vooral de winnaar Stan Kerlen had fantastische foto's hangen.
Dat bracht mij op het idee om eens wat leuke links hier te zetten naar websites en boeken die ik de laatste tijd met veel plezier heb bekeken en gelezen.

• Dan beginnen we met de website van Stan Kerlen: http://www.stankerlen.net/
  Zijn winnende foto kun je terug vinden bij portretten Mascha-1.
• Verder ligt er bij de boekhandel De Slegte (zowel in Nederland als in Belgie) nu een boek met de titel "Fotografie van de 20ste eeuw", voor 9,45 euro. Het is een uitgave van Taschen, 2007. Een prachtig boek dat alle belangrijke fotografen van de 20ste eeuw alfabetisch behandelt met bijna 800 illustraties.
• Zeker de moeite waard is het om een kijkje te nemen op de website van het beroemde fotoagentschap Magnum: http://www.magnumphotos.com/
  Hier vind je zeer veel foto's en aankondigingen van tentoonstellingen. Soms zijn al zeer veel foto's van die tentoonstellingen online te bekijken.
  
• Voor wie de franse taal geen probleem is kan op de website van Rapho gaan kijken, een ander bekend frans fotoagentschap: http://www.raphocorporate.com/
• Ook Nederland heeft zijn eigen vereniging voor fotografen, PANL. Zij geven ieder jaar een fantastisch jaarboek uit en ook is er dan een tentoonstelling aan verbonden.
  http://www.panl.nl/
  

Toch nog even een kleine opmerking over de foto hierboven. Sluitertijd 1/8 en uit de hand genomen. Dat is toch geen slechte prestatie van mijn imagestabilisatie lens!!

Knikkers

Vandaag geheel onverwacht een flitsertestje gedaan. Ik zat na te denken over een stilleven dat ik nog een keer moet maken en probeerde iets uit met knikkers en een cd. Ik maakte gebruik van de flitser die op de Canon EOS zit en dat werd helemaal niets. Alle kleuren werden weggeflitst en ook was er maar een klein deel van de foto goed belicht. Dan mijn Sigma opzetflitser maar gepakt. Dat ging al beter wat betreft de belichting van de hele foto, maar het waren hele koude blauw/witte kleuren. Niet zoals het naar mijn idee zou moeten. Vandaag na de les even gauw tien minuten in de studio gedoken. Ik heb een softbox links van de knikkers gezet. Camera instellingen: iso op 1oo, sluitertijd 1/100 en diafragma 8. Die instellingen zijn wel een beetje afhankelijk van de kracht van de softbox moet ik zeggen. Maar kijk daar zijn de goede kleuren. Ik heb alleen nog een fout gemaakt en daarom heb ik de foto ook een beetje uitgesneden. Ik heb de knikkers in het verlengde van de flitser gelegd en die weerkaatsten nu een regenboog van kleuren. Dat vond ik toch eigenlijk te veel van het goede en dat heb ik weggehaald. Volgende keer als ik meer tijd heb zal ik een andere positie van de softbox zoeken zodat die een beter effect heeft.

Mos

Op een muurtje kwam ik dit zeer kleine mosje tegen. In de zon stond ze mooi te glanzen. Maar om het net zo mooi op de foto te krijgen als ik het zag was nog niet zo gemakkelijk. Zeker weer de extensiontubes moeten gebruiken, maar het was allemaal zo klein dat het manueel scherpstellen een hele klus was. De steeltjes zijn niet langer dan 2 centimeter en de knopjes zijn juist zo groot als een speldenknopje. Beter dan dit ben ik dan ook in 30 pogingen niet gekomen. De iso stond op 400 en toch haalde ik op de automaat bij mijn eerste pogingen maar een sluitertijd van 1/50 bij diafragma 5.6. Naar iso 800 wilde ik beslist niet. Manueel heb ik toen eigenwijs ingesteld op 1/100 (snellere sluitertijd omdat ieder windzuchtje de steeltjes liet trillen) en diafragma 6.5 (voor een klein beetje meer scherptediepte). Gek genoeg ging dat best wat belichting betreft. De scherptediepte is nog steeds niet groot, maar al iets beter. Conclusie: als de automaat je niet bevalt probeer dan toch zelf eens wat manueel uit.
Wie geinteresseerd is in mossen kan eens een kijkje nemen op de website van Natuurpunt:
http://www.natuurpunt.be/
Bij activiteiten zul je een aantal wandelingen met gids vinden in Vlaanderen de komende maanden die speciaal gericht zijn op het bekijken van mossen.

"The making of"

Dit is al een wat oudere foto, gemaakt in Thorn toen we met de fotoclub op stap waren. Zie ook op deze weblog:
http://carophoto.blogspot.com/2007/04/beeldje.html
Waarom ik deze foto ook wil laten zien is, omdat het maken van een foto altijd twee kanten heeft en je meestal enkel het eindresultaat kunt bekijken. Maar hoe een fotograaf zich soms in bochten moet wringen om een beeldengroep toch een beetje origineel op de foto te krijgen is meestal niet zichtbaar. Deze keer kun je echter voor meer details (vanaf zaterdag 5 januari) eens een kijkje nemen bij de mooie website van M-Art:
http://m-art.skynetblogs.be/ Kijk dan bij 5 januari 2008

Gelukkig nieuwjaar

Vuurwerk fotograferen is niet makkelijk, daar heb ik mij dan ook niet aan gewaagd dit jaar. Wat ik wel leuk vond om te proberen is het fotograferen van sterrestokjes.
Natuurlijk moet je wel wachten tot het donker is en de stokjes stabiel zetten, bijvoorbeeld in piepschuim prikken. Verder heb ik de camera op statief gezet. Op de gok had ik ingesteld op iso 2oo, diafragma 5.6 en een sluitertijd van 1/15. Dat bleek nadat ik de eerste testfoto bekeek best een goede keus te zijn. Daarna heb ik er zo snel mogelijk twee aangestoken en de camera op continuous shooting gezet. Maak vervolgens zoveel mogelijk foto's achter elkaar. En daar zit dan altijd wel een leuke bij.

Houd ook een beetje afstand met je camera. Zoom liever wat in want de spetters van het vuur moeten niet je camera raken.