Missio

Het zal misschien de komende tijd tot half december een beetje rustiger zijn op mijn blog. Ik heb net een hele serie foto 's bewerkt die ik als opdracht gemaakt heb op een jongerendag van Missio. Missio is een organisatie die verschillende culturen wil samenbrengen door een ontmoeting van jongeren met verschillende geloofsovertuigingen. Ik heb het erg leuk gevonden om die dag te fotograferen.
Verder ben ik druk met mijn examenfoto's voor de academie die 12 december moeten worden ingeleverd. Dus tot die tijd een beetje rustiger op dit blog.

Museum voor de Schone Kunsten in Antwerpen

Zoals beloofd een paar foto's van mijn uitstap naar Antwerpen afgelopen zondag. Het Fotomuseum had o.a. een tentoonstelling van marie-Francoise Plissart en Gerald Dauphin die erg interessant waren. In het Fotomuseum moesten echter alle tassen en ook camera's in een kluisje, maar in het museum van Schone Kunsten mochten we bijna overal fotograferen. Het leuke van dit museum vond ik dat ze haar beeldencollectie tussen de schilderijen had geplaatst waardoor je een aangename afwisseling in de inrichting kreeg.
Er was deze keer ook een aparte tentoonstelling van "Busten", het borstbeeld in de Nederlanden van 1600-1800. Dat waren wel zalen enkel met busten. Je merkt direct het vershil in opstelling. Eerst mocht ik daar wel fotograferen (ik had het netjes gevraagd) tot de dienstdoende bewaker snel weer op mij af kwam met zijn regelement. Hij had inmiddels de kleine lettertjes gelezen en de camera mocht daar dus niet gebruikt worden. Maar toen had ik al twee foto's gemaakt. Voor mij ook de interessantste van de hele expositie die voornamelijk bestond uit klassieke wit marmeren busten. De eerste foto is een klassiek beeld van een vrouw of godin in een of andere gekleurde steen, waar een mooi rood licht op was gezet. De ander een modern terracotta beeld dat gewoon zo mooi rood was en daardoor en door zijn alledaagse portret van een werkman zo opviel tussen de klassiekers.
De foto boven is genomen op iso 400 en diafragma 2.5. De onderste beelden zijn op iso 800 en diafragma 3.5. Allen met de 50mm 1.8 lens deze keer.

Foutje van Blogger

Leuk is het niet bepaald als je deze mededeling krijgt bij Blogger: bX-5vxerl fout
Bij het bijwerken van mijn blogrol verscheen dit in een keer. Daarna was mijn hele blogrol weg. Mannen geen nood het duurt even maar dan staan jullie weer allemaal als link in mijn lijstje. Zie je jezelf niet terug binnen nu en een paar dagen, doe dan a.u.b. snel een berichtje want ik had een behoorlijke lijst en wil niemand vergeten!!

Sneeuw in Antwerpen

Het was niet echt een verrassing, maar toch ook wel weer een beetje. Er was sneeuw voorspeld, maar als het dan ook echt naar beneden komt is de wereld gelijk een sprookje. Vandaag ben ik naar Antwerpen geweest naar het Museum voor de Schone Kunsten en naar het Fotomuseum. Daar komen nog foto's van maar eerst een paar sneeuwfoto's, genomen vanuit een rijdende bus op weg van het Fotomuseum naar het Centraal station vanmiddag om een uur of half vijf. Het valt mij goed mee dat ik ondanks het schommelen van de bus toch nog redelijk scherpe foto's heb. Een keer bewust 'met' en een keer bewust 'zonder' de ruitenwisser. Het is even timen!!

Interieur

Mijn dochter is in september gestart met de opleiding interieur architectuur in Hasselt en is daar behoorlijk druk mee. Voor een opdracht moest ze bij keukenspecialisten langs om zowel de grondplannen van een keuken als ook de technische tekeningen en foto's te verkrijgen. Een haast onmogelijke opdracht omdat al gauw bleek dat keukenspecialisten er niet op staan te wachten om hun tekeningen vrij te geven. Uitzondering was Kovera. Daar werd ze heel vriendelijk ontvangen door een meisje dat zelf ook interieur architectuur had gestudeerd en Samantha dus helemaal begreep. Ondertussen liep mama met statief door de winkel en verplaatste hier en daar bordjes en glaasjes om een goede compositie te verkrijgen. Hoewel Samantha lang heeft gesproken met de werkneemster van Kovera kon het mij eigenlijk niet lang genoeg duren. Wat leuk om daar te fotograferen. Maar goed van een variant van de bovenste keuken heeft ze alle gegevens en daar was ze blij mee. Hopelijk gaat haar opdracht goed zijn.

Parijs (3)

Deze foto was een spontaan testje in een Koreaans restaurant waar we vrijdagavond in Parijs met een deel van de groep hebben gegeten. Ik heb nog wel geprobeerd er iets leuks van te maken, maar het gaat dus eigenlijk niet om de compositie deze keer, maar meer om een scherp beeld te verkrijgen.

Het was absoluut niet mogelijk om in de gezellige schemering uit de hand te fotograferen en een van de andere studenten toverde toen een statief uit zijn rugzak. Een zeer compacte eenpoot. Ik had nooit gedacht dat dit werkelijk het verschil zou maken. De foto's die ik nam als test waren op iso 1600, diafragma 4.0 en een sluitertijd van 1/6 seconde. Uit de hand waren ze allemaal bewogen maar met de eenpoot was het warempel scherp (scherp gesteld op het oliesetje en maar weinig scherptediepte door de F 4.0) . Ookal staat het niet zo stevig als een driepoot, het werkt wel degelijk en dat was toch leuk om te ervaren. Bovendien is het door zijn compactheid altijd mogelijk zo'n ding bij je te hebben en ook nog eens makkelijk en snel te bevestigen. Toch iets om over na te denken. Is het niet sinterklaas binnenkort??

Parijs (2)

Met het gevaar dat het nu een beetje een rommeltje wordt in dit blogje, laat ik drie heel verschillende foto's zien van de tentoonstelling "Paris Photo" in het Louvre. Ze hebben alle drie iets leuks vond ik en ik kon dus niet kiezen wie er af zou moeten vallen. Dan alle drie maar en ik zal het een beetje uitleggen.
Bij de eerste, een heel mooi portret van Erwin Olaf, is iets in de houding van het meisje dat staat te kijken hetzefde als in het portret.

De reflexties in de foto hierboven vond ik wel mooi. Een man staat op zijn gemak te kijken naar een foto van een zeer uitdagende paspop. Ook de tentoonstelling reflecteert er nog in.
De laatste foto was een goede tip. Er was gewoon te veel te zien om te onthouden. Deze man had daar wat op gevonden. Eerst een foto van de foto en dan van het naambordje. Met dank, want ik heb het daarna ook regelmatig gedaan.

Parijs (1)

Van Parijs zelf heb ik dit weekend niet zo heel veel gezien. Maar vanaf de bovenste verdieping van het Centre Pompidou had je werkelijk een prachtig zicht over de daken van de stad.
Tot mijn verbazing was het in het Centre Pompidou en ook in het Louvre toegestaan om te fotograferen. Aangezien onze fototentoonstelling in het Centre Pompidou wat verspreid tussen de moderne kunst zat, hebben we daar ook een flinke dosis van meegekregen. Het was wel werken op iso 1600 zelfs. Ik vond dat deze keer toch wel flink ruis hebben helaas. Maar ja je kan binnen vaak niet veel anders als er ook nog bewegende mensen op staan. Maar ik had liever op iso 800 gewerkt achteraf. Dat gaat bij deze camera toch net iets betere foto's opleveren dan.

Foto marathon

Dit weekend had ik de mogelijkheid om met een groep van de academie mee te gaan naar Parijs. Daar wordt nu de "Mois de la Photo" gehouden. In twee dagen tijd hebben we zes fototentoonstellingen bezocht. De ene iets groter dan de andere. Met als topper aan het eind "Paris Photo" in het Louvre. Vandaag voelen mijn benen alsof ik een marathon heb gelopen, maar ik kijk er met heel veel plezier op terug.

De meeste indruk hebben twee vrouwelijke fotografen op mij gemaakt die ik niet kende. In de eerste plaats Sarah Moon, die haar werk exposeerde in een kleine galerie. Haar werk, waarvan ook veel modefotografie kenmerkte zich door de zeer zachte romantische sfeer die ze bereikte door lange sluitertijden te kiezen en bewegingsonscherpte. Ze heeft ook foto's gemaakt voor merken als Cacharel, Dior en Chanel. De tweede fotografe is Sabine Weiss. Veel van haar werk is straatfotografie. Haar stijl van werken leek erg veel op dat van Henri Cartier Bresson vond ik.
Op Paris Photo signeerde Sarah Moon haar gepubliceerde foto's en aangezien ik een boekje van haar had gekocht heb ik dat mee genomen en er van haar een handtekening in gekregen. Daar ben ik dan toch wel een beetje trots op.

Oud Kerkhof Evere (4)

De deur zit weer dicht. Dit is de laatste foto van het oud kerkhof in Evere. Bij deze foto heb ik nogal wat moeilijkheden gehad bij het maken. Alle foto's die dag zijn op statief genomen omdat het een sombere dag was in een donkere omgeving. Bij deze foto had ik moeite om mijn lijnen recht te krijgen. Ik zag het zowiezo al niet wat recht liep in deze compositie, maar mijn camera kreeg ik ook nog eens niet verder gekanteld omdat hij op statief stond. Uiteindelijk besloten gewoon de foto te nemen en thuis wel te zien hoe ik hem zou uitsnijden. Ik heb na lang staren op de foto toch niet uitgesneden. Ik vind hem wel aardig zo en er loopt in ieder geval een lijn een beetje recht, nl. de linkerkant van de bruine deur.

Wie meer foto's van die dag wil zien met o.a. ook een paar overzichten kan kijken in dit album:
http://picasaweb.google.com/caro.photographic/EvereOudKerkhof

of in de kleine tijdelijke fotopresentatie op dit blog

Oud Kerkhof Evere (3)

Als ik enkel foto's van kapotte grafhuisjes zou laten zien doe ik het kerkhof van Evere tekort. Het is een heel mooi aangelegd kerkhof met een oud en nieuw gedeelte. Zeer veel monumentale graven uit de 19e eeuw zijn nog in tact, hoewel ze wel eens een schoonmaakbeurt zouden kunnen gebruiken. Op het kerkhof zijn aan het einde van de 19e en begin 20ste eeuw een aantal Art Nouveau graven geplaatst. Een bekende architect als Victor Horta heeft daaraan o.a. meegewerkt. Je zou echter een rondleiding met gids nodig hebben om alles te leren over de funerale kunst die op dit kerkhof te vinden is. En die zijn er ook wel, alleen daar hadden wij natuurlijk geen tijd voor!!
Hierboven een grafmonument dat mij tussen de vele toch soms pompeuze beelden echt ontroerde. Het meisje lijkt zo weggelopen uit de keuken van haar moeder om een bloemetje op het graf te leggen van... ja wie? Dat was niet meer te lezen door de verwering van de steen.

Oud Kerkhof van Evere (2)

Als de deurtjes van de graven open staan word je eigenlijk getroffen door de desolate toestand waarin die graven zich bevinden. Stille getuigen van een vroegere devotie en pracht. Nu enkel nog kapotte stenen en deuren uit hun hangsloten waardoor wind en bladeren vrij spel hebben.

Ik was daar erg door getroffen en heb dit dan ook proberen vast te leggen in een reeksje van vier, waar de foto van de vorige blog ook deel vanuit maakt.

Oud kerkhof van Evere (1)

Dit deurtje was dicht, maar er waren er velen die wel open stonden op het oud kerkhof van Evere. Vandaag daar geweest met zeven leden van de Fotogroep Park Heverlea om te fotograferen. Een erg indrukwekkend kerkhof met vele oude praalgraven.
De lucht was echter zeer slecht en dus waren overzichtsfoto's niet het beste wat je kon nemen. Natuurlijk mogen we niet klagen; het is immers droog gebleven!!
Maar ik liep de eerste tijd echt rond van "wat moet ik hier?". Tenslotte besloten om zo veel mogelijk inkijkjes te gaan maken. Wat dat allemaal opgeverd heeft zullen jullie nog gaan zien.

Parkeergarage

Het was weer eens iets anders, statief mee onder de grond en een parkeergarage proberen te fotograferen. "Zo heb ik deze garage nog niet eerder bekeken" zei een nieuwsgierige auto-eigenaar die even meekeek op mijn schermpje. Toen dacht ik dat het misschien wel een beetje goed zat met mijn foto's. Ik wilde wel een parkeergarage fotograferen maar niet alleen maar die saaie vakken en betonpalen. De bedoeling was om de relatie met de omgeving/de buitenwereld ook een beetje te vatten, zoals de kantoren bijvoorbeeld. Dus dat is wat ik heb geprobeerd in deze foto's.
Het is iso 100, op statief en een diafragmavoorkeuze 10, om toch een redelijke scherptediepte te hebben. Dan krijg je langere sluitertijden en dus meer kans op ruis. Maar dat is wel goed mee gevallen vind ik.
Ik heb wel de timer gebruikt. Ik merk steeds weer op dat zelfs op statief het indrukken van de ontspanknop al een onscherpte van het beeld kan geven. Dus wil je zekerheid wat betreft scherpte, gebruik dan de timer.

Getagged!!

Had ik een poosje geleden een stokje gekregen, nu ben ik getagged. Ik moest mij even op Martine haar blog informeren wat dat nu weer was. Maar het initiatief is mooi dus ik ben mee.
Wat is de bedoeling:

• Link diegene die je getagged heeft
• Zet deze vier regels bij je blog
• Vertel 6 dingen over jezelf. Tag 6 andere bloggers
• Laat een comment achter bij de 6 bloggers die je tagged.

Daar gaat ie dan. Zes dingen over mijzelf vertellen terwijl ik eigenlijk anoniem wil blijven. Want Caro is niet mijn eigen naam, wel bijna maar niet helemaal!!
Dat was dan mijn eerste bekentenis dus nu volgen er nog slechts vijf.

1. Ik ben geboren in Eindhoven. Ben er vandaag nog geweest en heb bovenstaande foto even gemaakt ter opluistering van dit blog.
2. Ik ben ook een beetje Belgisch omdat mijn vader een Belg was. Zijn voorouders kwamen uit het Leuvense dus eigenlijk ben ik sinds acht jaar weer thuis.
3. Ik hield als klein kind al heel veel van lezen en ben dus gaan studeren voor bibliothecaresse. In Nederland is dat nog drie jaar blokken.
4. Door websites te maken (een hobby waar werk in zat) ging ik steeds meer letten op goede fotografie. Een mooie website heeft vaak goede foto's. Van het een kwam het ander. Dus nu maak ik meer foto's dan websites.
5. Vroeger liep ik veel hard, maar daar zijn mijn knieen van gesleten. Nu dus enkel nog wandelen en fietsen. Maar dat doe ik dan ook graag. Camera gaat meestal mee.
   
6. Oh ik ben er al!!

Nu dan, wie ga ik taggen? Dat gaan een paar mensen zijn die nog geen stokje van mij hebben gehad en die ik nog niet zo lang bezoek, maar zeker wil aanbevelen aan iedereen.
En dat zijn: Judith, NMR, Ellen, Traveling, Giara en An

Modefotograaf in actie

Onlangs belandde ik volledig onverwacht in een fotoshoot. Ik liep door de Brusselsestraat in Leuven en werd aan de kant geveegd door een toch niet onaardig uitziende man. Maar ik laat mij niet makkelijk vegen, ook niet door knappe mannen!!! Ik schatte de situatie in en zag dat er iets leuks gaande was. De ingehuurde veger moest het publiek in de straat uit de lens van een fotograaf houden. Waarop ik de fotograaf aansprak of ik even naast hem mocht komen zitten met mijn camera. De man was te verbluft om nee te zeggen denk ik.
We hebben even leuk mee gedaan met de fotoshoot en raakten zelfs aan de praat met de fotograaf. Het model moest niet voor het rode huis, voor de witte kwam ze beter uit volgens mij. Hij was het met mij eens natuurlijk. Tja hij flitste constant, maar dat heb ik niet gedaan. Mijn ingebouwde flitser van de camera haalde die afstand toch niet. Dus hier een puur moment van de dag, waar ik echt een beetje om heb moeten gniffelen achteraf.

Kunst op de Campus

Kunst in musea dat is wat we verwachten, maar kunst in het gras? Daar lopen we druk pratend of dromend aan voorbij. Toch was dit eigenlijk wel een aardig kunstprojectje op de campus van de Technische Universiteit van Eindhoven. 'Laten we die saaie grijze meterkastjes eens van foto's voorzien (aan voor en achterkant) en ze zo wat interessanter maken' moet men gedacht hebben. Helaas hebben deze jongens van bouwkunde of electrotechniek dit nog niet opgemerkt. Toch vind ik het goed dat er op de campus af en toe leuke kunstzinnige dingen worden gedaan en dat mag van mij ook zo wel blijven, ookal lopen sommigen eraan voorbij.

Reflecties

Voor een raam lagen grote glazen bollen waarin de buitenwereld prachtig werd gereflecteerd. Ik heb er mij goed mee vermaakt. Dichterbij dan dit kon ik niet komen met mijn 50 mm lens en de lege hoeken wegsnijden heb ik niet gedaan. Ik raakte daardoor een deel van de reflecties kwijt. Nu zie je goed dat het een bol is en dat is ook wel weer aardig.

De foto hierboven is door een glazen bol heen genomen naar een andere toe. Het effect is daardoor heel anders en er zit wat vervorming in van de bol.

Abstract

Een designmuseum is heel goed om eens te oefenen in abstracte foto's. Ik vond het echter heel moeilijk om die composities te vinden terwijl echt alles een mogelijkheid leek te geven. Natuurlijk veel geprobeerd en thuis ook weer veel foto's direct weg kunnen doen. Maar deze vond ik wel toonbaar. Hij is niet in zwart-wit gezet. Het was een grote grijze knoop die als zitkussen of zoiets kon dienen. Ik heb hem met verschillende scherpstellingen genomen en deze waarbij zowel voorgrond als achtergrond een redelijke scherpte hebben vond ik het prettigst om naar te kijken.

Het Designhuis

Een aan de muur hangende stoel.

De afgelopen weken waren er op het gebied van design twee evenementen die ik heb moeten missen. In de eerste plaats natuurllijk de designbeurs in Kortrijk, de belangrijkste twee jaarlijkse beurs op het gebied van design. Mijn dochter is er wel geweest met school, ze studeert interieur architectuur en volgens haar heb ik er echt iets aan gemist. Over twee jaar staat het in mijn agenda!! In de tweede plaats de Dutch designweek. Precies gehouden in de herfstvakantie in Nederland, maar dat geeft voor ons in Belgie weer weinig mogelijkheden om een dagje ernaartoe te plannen.
Gisteren dan maar een klein alternatiefje bezocht, het Designhuis in Eindhoven. Er was een tentoonstelling met de titel "Talent". Studenten van verschillende design academies in Nederland hadden er hun afstudeerprojecten tentoongesteld. Het was erg leuk om te zien wat er aan het eind van een studie zoal aan verschillende ontwerpen worden ingeleverd, van meubels tot sieraden en nog vele andere mooie dingen.
Voor de verandering werd er aan de kassa nog voor ik mijn camera had laten zien vriendelijk gezegd dat ik mocht fotograferen als ik dat wilde. Nou dat heb ik mij geen twee keer laten zeggen. Er zullen dus nog meer foto's volgen.

Bakkerijmuseum Hattem

Soms kun je foto's maken uit pure frustratie. Zie hierboven het resultaat; iso 400 en verder niet bij nagedacht!!
Met familie gingen wij naar het Nederlands Bakkerijmuseum in Hattem. Overigens een geweldig museum, waar alle neefjes en nichtjes onder vakkundige begeleiding van een bakker heerlijke speculaas hebben gebakken. Het was echter absoluut onmogelijk om in dat fantastische museum foto's te maken zonder statief of flitser. En ik houd niet van flitsen. Natuurlijk doe je dat om een aantal leuke herinneringen te hebben (en dat is voor de neefjes en nichtjes absoluut wel gelukt hoor) , maar op een gegeven moment heb ik gewoon tijdens het koffie drinken zonder flitser de camera op de etalage gericht en naar buiten toe gefotografeerd. Achteraf vind ik het toch nog een aardige impressie van een leuke dag.

Voor wie meer wil weten over dit museum kan op hun website kijken:
http://www.bakkerijmuseum.nl/

Eenzaam (2)

Naast mooie zandvlaktes staat de Veluwe natuurlijk bekend om zijn heidevelden. De heide stond in dit seizoen niet in bloei, maar de andere lage begroeiing gaf toch mooie herfstkleuren aan de velden, zeker in een flauw ochtendzonnetje.

Eenzaam (1)

Nee dit is niet een beeld van een reis naar Noord-Afrika, het zijn de zandverstuivingen op de Veluwe in Nederland. Tijdens een fietstochtje reden we daar doorheen en ik zag dit prachtige boompje eenzaam in de vlakte staan. Nadat we ons doel van de tocht hadden bereikt heb ik de jongens alleen verder laten gaan en ben terug gefietst naar de zandvlaktes. Een onwaarschijnlijk mooi gebied om te fotograferen. Ik ben een heuveltje op gelopen tegenover het boompje en daar een kwartier lang vele opnamen gemaakt. Het licht op het zand was nl. steeds anders doordat wolken soms schaduwen veroorzaakten. Ik wilde graag het voorste heuveltje met de boom in het zonlicht en het achterste heuveltje in de schaduw. Mijn wachten is beloond. Ook de jongens waren blij want ze hadden nog even in Apeldoorn leuk gewinkeld, hetgeen echt weer niets voor mij is. Zo was iedereen gelukkig die dag.

Herfst op de Veluwe (2)

Bij de herfst horen paddestoelen, ik heb ze al bij menigeen op de blogs gezien. Ook ik ga eraan meedoen, want zulke mooie als ik dit weekend heb gezien, heb ik denk ik nog niet eerder gezien. Ik dacht dat de rood met witte stippen paddestoel een uitgestorven schimmel was, maar ik heb er vele gezien met als klapper eentje met een hoed van minstens 25 cm doorsnede. Op de foto valt echter het perspectief volledig weg en lijkt het maar een heel gewoon paddestoeltje, dus ik heb hem hier niet geplaatst.
Ik heb natuurlijk weer menig keer plat op mijn buik of op knieen in het zand gelegen om ze mooi op de foto te krijgen. Vroeger maakten de kinderen op vakantie al hun broekjes steeds vuil, nu is het mama die minstens twee reserve broeken mee moet. Daar wordt wel eens mee gelachen hier.
De foto hieronder heb ik bewust met een grote diafragma opening gemaakt omdat ik de paddestoeltjes op de achtergrond wel wilde zien maar enkel als vage contouren. Dat is goed gelukt, maar de steeltjes van de paddetoelen op de voorgrond zijn ook al niet scherp meer en dat vind ik wel een klein beetje spijtig. Enkel de hoedjes zijn mooi scherp. Kiezen is vergissen soms blijkbaar.

Vooral deze laatste paddestoelen hebben wel een erg hoog kabouter-gehalte vind ik zelf. De witte stippen liggen er als dikke suikerkorreltjes bovenop. Prachtig gewoon.
Aan de kleurhendels in Photoshop heb ik dus niets gedaan!! Het was allemaal zo diep rood.

Herfst op de Veluwe (1)

Dit weekend hadden we een huisje gehuurd in Nederland. Wat is nu mooier dan dit te doen op de Veluwe. Ook daar was het volop herfst en hebben we tijdens de fietstochtjes en wandelingen genoten van alle kleuren.

Herfst in mijn bos

Sinds nu 8 jaar woon ik in een bos. Familie van mij zei dat ik het nog geen twee jaar zou uithouden. Niets is minder waar. Ieder seizoen is anders en gewoonweg weer nieuw en prachtig. Als ik op mijn rug naar de kleuren van onze bomen kijk kan ik werkelijk genieten. Dat ik hier mag wonen is dan mijn gevoel. Dat duurt echter niet lang... bij het idee dat al die bladeren nog moeten vallen sta ik weer met beide benen op de grond. Dat is eikels rapen en bladeren vegen totdat we het helemaal spuugzat zijn. Maar dan wordt het weer winter en lente en zijn we alle ongemakken weer helemaal vergeten. Ik geniet nog elke dag van deze fantastische achtertuin!!

Herfst in the city

Wel eens ooit gehoord van een "writer's block"? Ik vroeg mij af vandaag of dat ook voor fotografen bestond. Al een week ben ik hier en daar met mijn camera en er komt niets goeds meer van. Te veel met die opdrachten van school bezig geweest volgens mij, maar ik zit er wel mooi mee. De stad Leuven helpt ook al niet mee. Op internet vond ik een site die precies de goede tips had voor een fotograaf met een "photographer's block". Ja het bestaat dus echt. Ik weet niet of ik dat wel heb maar de tips waren inspirerend!! "Ga eens frisse lucht happen" was hun eerste tip. Dus ik vandaag naar Leuven en in het stadspark flink frisse lucht happen.... Het leidde tot niets. De gemeentediensten waren de herfst daar volledig aan het wegblazen en dus ook mijn inspiratie. Toch heb ik nog een klein beetje herfst gevonden in de goten van het Ladeuzeplein. Was ik blij zeg!!

Bestek

Een van de opdrachten die ik heb voor dit trimester is het fotograferen van bestek. Dat lijkt misschien origineel, maar dat is het dus niet. Al jaren wordt die opdracht aan de derde jaars gegeven omdat het fotograferen van metaal niet makkelijk is. Om dan nog met een origineel beeld te komen is een hele opgave. Ik heb op jaartentoonstellingen van de academie vele prachtige vorken en messen gezien en dat mag je dan niet nadoen natuurlijk.
Vandaag heb ik dus besloten de liefde tussen vorken en die tussen vorken en lepels weer eens anders in beeld te brengen. Ik heb er mijn Soligor macroringen bij gepakt en een gekleurd papier voor de spot gehangen. Zie hier mijn resultaat. Welke de leukste is ben ik zelf nog niet helemaal uit. Ik moet er nog even wat langer naar kijken voor ik beslis welke ik zal inleveren.

Negatief of positief

Bij uitzondering een keer een foto die niet met mijn Canon Eos 400D is gemaakt. Ik had deze foto ook met de Canon willen maken maar ben er niet meer aan toegekomen. Het maken van deze ene foto met een technische camera heeft ongeveer 4 uur gekost. Ik heb respect gekregen voor het vak van fotograaf in het analoge tijdperk. Ik heb bij het maken van de foto hulp gekregen van een docent want ik ben nog niet eerder in een donkere kamer geweest, dus ook dat was al een ervaring.

Eerst mijn bloem opgesteld met rondom oplichtschermen en een softbox. De technische camera helemaal ingesteld om in een bepaald vlak alles scherp te hebben. Daarna voor mij geheel een verrassing, fotopapier in de lade gedaan in plaats van een filmplaat. Wel dit gedaan in een volledig donkere kamer, ook geen rood licht. Daarna moest ik berekenen hoe vaak ik moest flitsen omdat het fotopapier maar iso 12 is. Dat was niet mijn sterkste kant, maar ik kwam op 8x flitsen en dat was achteraf wel goed. Daarna het fotopapier ontwikkeld en je krijgt een negatief. Dat is de linker foto boven. Om van het negatief een positief te maken legde de docent in de donkere kamer waar enkel rood licht was een stuk fotopapier onder het papieren negatief en belichtte het ongeveer 7 seconden met wit licht. In de ontwikkelaar kwam nu een positief (rechtsboven) te voorschijn. Het leek mij wel toveren.
Aan de hand van deze testjes heben we beoordeeld of alles zo was als ik het wilde hebben en pas toen hebben we een filmplaatje in de camera gedaan en de foto echt gemaakt. De film was iso 100 dus ik hoefde nog maar 2x te flitsen. Daarna het negatief ontwikkelen en nu hangt hij op school in de droogkast. Volgende week kijken wat er van geworden is. Maar ik denk dat ik het papieren negatief eigenlijk mooier vind dan het positief. Hoe ik dat nu weer zo geprint ga krijgen van een negatieve film weet ik niet. Dat zien we volgende week wel weer. Dit was al een hele leuke ervaring.
En ik doe een digitale opleiding.......

Photokina (slot)

Na een lange dag is er dan toch een einde aan de pret. Langzaam loopt het beursgebouw leeg. Thuis kan menigeen nog lang nagenieten van de stapel folders die hij meegenomen heeft, in de gratis tassen die overal werden uitgedeeld. Nog twee jaar wachten en dan gaan we beslist weer.

Deze foto was al bijna zwart-wit behalve de huidskleur van de personen. Dat is dan net storend en dus heb ik hem in zwart-wit gezet.

Photokina (4)

Van alle stands op de photokina heb ik waarschijnlijk wel het meest genoten op die van de Lomografie. Zij hadden een zeer fraaie inrichting gemaakt, bestaande uit allemaal foto's gemaakt met deze 'analoge' lomotoestelletjes op de vloer en langs de wanden. Maar er waren ook tientallen van dit soort bijna speelgoedachtige toestelletjes te bekijken. Waar wij met onze megapixels liefst een beeld hebben dat zo scherp mogelijk is en zonder kleurafwijkingen, mag het bij de lomocamera allemaal juist verkeerd zijn en dat noemt men dan een mooi effect!! Ik heb spijt dat ik mijn eerste fotocamera, die ik op mijn 10 de verjaardag kreeg, vanwege zijn slechte kwaliteit foto's heb weg gedaan. Ik had daar nu als lomofotograaf niet mee voor gek gestaan.
Er waren ook allerlei speciale types lomocamera's te bekijken, zoals een camera met fisheye voor slechts 35 euro. Of een namaak Rolleyflex volledig van lichtgewicht plastic, (die was wel 200 euro, verschil moet er zijn) 'om vanuit een lage positie ongemerkt straatfotografie te maken' werd erbij gezegd. Wie extra kleurfouten wilde hebben kon een camera kopen die met een draaiknopje 6 verschillende kleurzwemen naar keuze over je foto kon plaatsen. 'Leuk als je het knopje tussen twee kleuren in laat staan', legde de verkoopster technisch uit, 'dan krijg je een kleurverloop van de ene kleur naar de andere'. Ja en de foto's logen er niet om, de gekste kleuren kreeg je in je foto voor nog geen 50 euro.

Verder was het prachtig om te zien hoe mensen hier in deze stand aan het genieten waren. Foto's kijken of gefotografeerd worden tegen een originele achtegrond, even uitrusten op de grond of in een stoeltje. Je kon daar aan het fotograferen blijven en dit is dus ook maar een selectie van wat ik daar in een kwartiertje heb gefotografeerd.

Photokina (3)

Vandaag de twee overige beelden die samen met de foto van de vorige post een geheel hadden moeten vormen in thema, "kijken naar foto's". Door kleurverschil moesten ze uit elkaar worden gehaald. Dat kleurverschil zat hem in verschillende dingen zoals een totaal andere belichting van de zaal en ook de kleur van de foto zelf. Deze twee foto's zijn kleurrijk en de vorige foto was al bijna monochoom sepia.


De iso 800 waarop ze genomen zijn was bij de afdrukken die ik heb laten maken op de beurs bijna niet in de vorm van ruis terug te zien op de fotoafdruk van 13x18. Die toch een beetje grotere foto was zeer acceptabel. Op 100% bekeken op mijn computer was die ruis toch wel behoorlijk aanwezig. Maar misschien moeten we ons niet zo druk maken om ruis als je er tenminste geen 20x30 van moet maken. Ik denk dat het dan zichtbaar gaat worden. Alleszins was ik hier wel tevreden over. Minder goed vond ik de afwijking die ik constateerde in de rechte lijn waarin de foto's hangen op de tweede foto hierboven. Mijn 18-55 mm IS lens heeft toch een aardige afwijking en dat had ik nu weer niet verwacht. Ik heb getwijfeld of ik het moest rechttrekken maar heb dat uiteindelijk nog even niet gedaan zodat ik het hier kon laten zien. Maar dat gaat wel gebeuren.
De bovenste foto heb ik in het grootste fotoboek geplakt dat in Hal 10 werd samengesteld.