Je blijft spelen met die extensiontubes. Genoeg mooie insecten in mijn tuin te vinden die wel model willen staan. Over deze libelle ben ik echt heel tevreden. Gemaakt met de 135mm IS lens, de 36mm Soligor extensiontube, iso 400, 1/250 sluitertijd, diafragma 9.0 en niet geflitst. Bovendien uit de hand genomen.
Mijn dochter spaart euro's en spit dus regelmatig mijn portemonnee door op munten uit de nieuwe euro-landen. Gisteren deed ze een verbazingwekkende ontdekking. Een euro die geen euro is. Ik ben genept met een oude 10 Frank munt uit Frankrijk. Maar wat lijken ze op elkaar zeg en ook precies even groot. Gelijk nog eens een keer mijn extenders gebruikt om deze munten goed te fotograferen. Ik ben er niet ontevreden over, maar ik denk dat met statief misschien toch nog meer te bereiken zou zijn geweest. Dat gaan we een volgende keer uitproberen. In ieder geval had ik een snelle sluitertijd omdat ik de opnamen buiten heb gemaakt en dus veel licht had. Ik denk dat ook de imagestabilisatie nog wel werkt samen met de extenders als ik het zo bekijk, want ik heb maximaal ingezoomd met de 135mm lens. Samen met de extenders is dat toch een heel gewicht om stil te houden. Al met al een redelijk resultaat en een leuk grapje deze nep-euro!! Maar opletten is het wel voortaan, want het schijnt dat de Thaise munt erg veel lijkt op onze 2 euro munten. Kijk dan wordt het al een duurder grapje!!
Vandaag nog een keer een macro opname. Weer de extensiontubes gebruikt bij mijn 135 mm IS lens. Dit keer een opname van een bloem. Het viel nog niet mee om de meeldraden scherp te krijgen. Op de p stand kreeg ik veel te lage sluitertijden en daardoor veel onscherpe foto's. Uiteindelijk heb ik wat met de sluitertijd en diafragma zitten spelen. Ik kwam uit bij een iso van 400 op een sluitertijd van 1/400 en diafragma 10. Het resultaat van de snellere sluitertijd was dan ook een betere scherpte bij de meeldraden.
Deze foto is er een uit een reeks die ik gemaakt heb vandaag als opdracht voor de fotogroep waar ik lid van ben. We moesten foto's maken waarin rood voorkomt. Vervolgens de gehele foto in zwart-wit zetten en enkel het rood in kleur zichtbaar laten.
Gisteren eens heerlijk in een boekhandel lopen snuffelen naar leuke boeken op het gebied van fotografie. Dan valt in de rekken al vrij snel een serie op van John Freeman. Hij schrijft helder en duidelijk over veel verschillende onderwerpen als : licht, landschapsfotografie, zwart wit fotografie, naakt, portretten en compositie. Prachtig geillustreerd ook zijn de boeken in deze serie. Ik heb mij dan ook laten verleiden en het boek over portretfotografie gekocht dat je hierboven ziet afgebeeld. Een foto van mijzelf overigens. Eerst had ik het boek buiten in de schaduw gelegd om zo veel mogelijk licht op het onderwerp te hebben. Maar zelfs in de schaduw reflecteerde de gladde kaft van het boek enorm en leverde overbelichtte vlekken op. Uiteindelijk heb ik het boek binnen op de grond gelegd en al staande boven het boek met iso 800 een foto gemaakt. Het werd een sluitertijd van 1/50 wat weinig is, maar toch is het resultaat niet slecht. Zo zie je maar, zelfs een boek fotograferen brengt zo zijn problemen mee!!
Voor houtsnijwerk in kerken heb ik een zwak. Ik kan erg genieten van het vakmanschap dat hieruit blijkt. Dit beeldje in de dom van Trier had dan ook gelijk mijn hart gestolen. Ik heb echter erg geworsteld met mijn camera. Ik wilde beslist niet flitsen en een statief had ik niet bij mij. Ik heb gekozen voor iso 1600 en een automatische witbalans omdat ik niet zeker was wat ik het beste kon kiezen. Tot mijn verbazing haalde ik slechts een sluitertijd van 1/20. Dat is erg weinig en dus veel kans op onscherpe foto's. Gelukkig had mijn 28-135 mm imagestabilisatielens gebruikt en is mijn hand stil genoeg geweest. Al met al op het oog een goede foto. Toch als je een 100% vergroting bekijkt zoals hieronder getoond in detail, valt de ruis erg op. Bij iso 1600 is de ruis echt duidelijk aanwezig heb ik al vaker gemerkt.
Het is vakantie en dan heb je weer eens de tijd om met iets nieuws aan de gang. Zo wilde ik graag eens wat macrofotografie proberen. De lens die ik op het oog had, de Sigma 105 mm Macro, was echter wel weer een hele investering. Ik heb mij laten overhalen door de winkel waar ik tot nu toe alles heb gekocht voor mijn Canon (foto Konijnenberg in Turnhout) om Soligor extension tubes te kopen. Ik moet zeggen dat mijn eerste probeerselen niet tegenvielen. Ik heb de middelste ring (36 mm) op mijn 135 mm IS lens gezet en de vlinder hierboven is daarvan het resultaat. Hieronder een uitsnede van enkel de kop van de vlinder. Ik was toch echt wel heel tevreden met dit eerste resultaat, temeer daar ik deze foto gewoon uit de losse hand heb genomen.
Vandaag was het uitstekend weer voor een mooie wandeling in de omgeving. Al lange tijd wilde ik een keer naar de Kesselberg, niet ver van Leuven. Buiten dat je daar prachtig kan wandelen over een uitgezette route, is er vanaf deze berg ook een fantastisch zicht op de stad Leuven. Bij goed weer zoals vandaag reikt het zicht zelfs tot Brussel. Brussel was echter te ver voor mijn 135 mm lens, dus ik heb het maar bij Leuven gehouden. Ik had de beeldkwaliteit op raw gezet omdat ik dat ook eens graag wilde uitproberen. Helaas kon ik de raw bestanden niet inlezen in mijn photoshop. Ik weet nog niet waarom. Ik zal de software van Canon moeten installeren die bij de camera is geleverd. Tot mijn verbazing waren er echter wel een paar jpg's bij, nl die ik had gemaakt op de voorkeurstand 'vergezicht'. Het 'bergje' op het keuzewiel. Hoe dit kan zal ik ook nog eens moeten nalezen in de handleiding, maar in ieder geval kan ik dan toch hierboven een mooi zicht op de stad leuven laten zien. De voorkeurinstelling heeft een iso van 100 genomen en een sluitertijd 1/250 bij diafragma 8. Ik moet zeggen dat ik de scherpte nog niet helemaal vond wat ik had verwacht, maar het was dan ook maximaal ingezoomd met mijn 135 mm Is lens. Toch is het een aardig plaatje.
Al vaak heb ik foto's gehad met veel lucht die volledig overbelicht waren. Vandaag eens geprobeerd om een goede foto te maken met veel lucht erbij. Een hoge struik in de kruidtuin van Leuven diende als decoratie. De foto hierboven is gemaakt met een hele stop overbelichting, bij een iso 200. De sluitertijd was 1/250 met een diafragma 8. De foto is gemaakt met de 28-135 mm IS lens en ik ben er eigenlijk wel heel tevreden over. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat ik in photoshop de brightness een heel klein beetje heb terug gebracht.
Gisteren gaan winkelen met mijn dochter. Zij had alleen oog voor mooie kleren en ik alleen voor mooie etalagepoppen. Ik heb wat met die poppen. Ze zijn vaak zo perfect mooi en staan stil, dat ook natuurlijk. Had ik in een eerder blog al een paar mooie poppen gefotografeerd die buiten stonden, vandaag stonden ze echter allemaal binnen. Dat vergt weer enig denkwerk. Geen flitser, want dat geeft nare schaduwen op de achtergrond. Welke witbalans kies ik? Het waren over het algemeen halogeen spots die fel op de poppen schenen. Maar welke witbalans hoort daarbij? Ik heb gekozen voor TL licht omdat het mij nogal fel overkwam. Ik denk dat het wel een redelijk goede keus was. Toch verschilde het per winkel enorm hoe de kleuren over kwamen. Hierboven een voorbeeld van een wel goed gelukte foto. Hij is goed van kleur en redelijk van scherpte ondanks dat er niet geflitst is. Toch valt mij op dat ik bij ISO 400 een sluitertijd van 1/30 heb gekregen. Wat een geluk dat ik een vaste hand heb, want dat is eigenlijk veel te laag om scherp uit de hand te fotograferen. De volgende keer opnieuw proberen en andere instellingen uittesten. Toch heb ik meer foto's die met een relatief lange sluitertijd toch gelukt zijn. De foto hieronder heeft een sluitertijd van 1/50. Hij is wel scherp maar hier vind ik de kleurbalans niet echt geweldig. Je ziet dat het dus per winkel verschillend is hoe de instelling uitpakt.
Vandaag het bijzondere geluk gehad om te mogen fotograferen met een perskaart op een atletiek wedstrijd in Leuven. Ik heb werkelijk genoten en veel dingen kunnen uitproberen. De resultaten zijn niet altijd wat ik had gehoopt, maar er zijn toch een flink aantal leuke foto bij. Mijn grootste probleem vandaag was dat er weinig licht was. Mijn imagestabilisatie lenzen zijn niet zo heel lichtgevoelig, dus ik kon geen hoge sluitertijden halen. Ik geloof dat 1/500 tot 1/1000 bij iso 400-800 (hoger wilde ik niet gaan) vandaag het beste is geweest dat ik heb gehaald en vaak gaf dat nog bewegingsonscherpte. Toch was het een hele ervaring om zo foto's te kunnen maken.
In Holsbeek was gisteren een dag georganiseerd door Natuurpunt, een natuurorganisatie in Vlaanderen waar ik lid van ben. De dag begon met een prachtige wandeling die startte om 1/2 7 in de ochtend en vooral de vogels onder onze aandacht wilde brengen. Foto's van die ochtend hebben me erg teleurgesteld. Ik had mijn imagestabilisatie lens 28-135 mm op de camera en die was gewoon niet lichtgevoelig genoeg (f3.5-f5.6). Ik had mijn iso op 200 en soms 400 gezet omdat er best al veel licht was volgens mij. Toch had ik een hogere iso waarde moeten kiezen en omdat ik dat niet gedaan had waren er veel foto's die toch een te lange sluitertijd hadden genomen om uit de hand een scherpe foto op te leveren. Volgende keer beter!! In de middag was er echter schaapscheren als activiteit en dat heeft wel enkele mooie plaatjes opgeleverd. De foto die je hierboven ziet is misschien niet de meest charmante foto die ik genomen heb, maar hij geeft wel weer wat ik voelde toen ik keek naar dat scheren: "de volledige overgave van dat schaap, aan de man die hem schoor". Ook de foto hieronder geeft datzelfde beeld.
http://www.natuurpunt.be
Alweer een bloem en alweer mijn 50 mm lensje. Maar deze keer op een statief gezet om zo een maximale scherpte te creeren. Ik moet zeggen dat deze foto scherp is en mooi van kleur. Maar het verschil zonder en met statief was niet overtuigend. Ik had natuurlijk goed licht en een snelle sluitertijd ook zonder statief. Dus dat werkte in mijn voordeel. Maar de proef was leuk om te doen.
Nog een voorbeeld van hoe prachtig lichtgevoelig en scherp mijn 50 mm f1.8 lens is. Dit is een detail van een opname van een hortensia. Het origineel was 3888x2592 pixels. De uitsnede 1076x717 pixels.
Een slak in mijn tuin werd direct door mij als fotomodel gebruikt. Deze foto is een uitsnede, want met mijn 50 mm lens kwam ik niet dichtbij genoeg. Wel sta ik alweer versteld van de kwaliteit van deze lichtgevoelige (f 1.8) lens. Ik heb scherp gesteld op de kop van de slak en het lijf is dan ook prachtig scherp. Er is niet veel scherpte diepte, dus al snel gaat het over in een wazig beeld. Maar dat is wel mooi in dit geval.
Gisteren bij een dansvoorstelling geweest waaraan ook mijn dochter meedeed. Ik beloofde foto's te maken, maar dat bleek niet zo gemakkelijk. Flitsen was verboden, maar heeft bovendien geen zin als je op het balkon zit. Ik had in eerste instantie mijn telelens 70-300mm (met imagestabilisatie) op de camera gezet. Voornamelijk omdat ik geen statief meehad en dus uit de hand moest fotograferen. Helaas bleek al snel dat deze zo weinig lichtgevoelig was dat hij soms zelfs niet eens scherp wilde stellen. Gelukkig had ik mijn 50 mm lensje mee die een zeer goede lichtsterkte heeft (f 1.8) , maar geen imagestabilisatie. Zelfs met een diafragma van 1.8 was het niet mogelijk om een hogere sluitertijd dan 1/100 te halen en dat is voor het vastleggen van dansende mensen niet echt geweldig. Je kunt geluk hebben zoals in de bovenste foto, dat iedereen redelijk stil staat en dan heb je een goede foto. Toch is de foto onder die eigenlijk natuurlijk is mislukt, heel erg mooi vind ik. Het feit dat juist alleen de dansers totaal onscherp zijn geeft wel een heel goed sfeerbeeld in combinatie met mooie kleuren. Alle foto's zijn genomen op een iso 1600. Ik moet zeggen dat dit lensje op iso 1600 veel beter presteert dan mijn twee imagestabilisatie lenzen. Ik zie bijna geen ruis op de foto's en dat is toch echt geweldig. Verder miste ik bij deze vaste brandpunts lens natuurlijk de mogelijkheid om creatief in te zoomen. Vaste stoel en vaste lens, tja dan blijven het overzichts plaatjes.
Graag zou ik wat meer aan macrofotografie doen. Met mijn vorige camera de CanonS2IS was dat zeer goed mogelijk. Met de lenzen die ik nu bij mijn Canon Eos 400D heb eigenlijk niet. Het beste presteert de kitlens (18-55 mm) eigenlijk nog. De minimale focusafstand is 35 centimeter en dat is lang niet gek. Mijn imagestabilisatielenzen komen met hun 50 cm daar dus lang niet bij in de buurt. Dan heb ik ook nog een vast focuslensje, de EF 50mm f/1.8. Zijn minimale focusafstand is 45 cm. Het wordt dus echt weer sparen geblazen om een goede macrolens te kunnen toevoegen aan mijn collectie. Maar vandaag toch maar gekozen om met de EF 50mm op stap te gaan. Geen immagestabilisatie, maar wel een hele goede lichtsterkte. Dit is mijn meest lichtgevoelige lens. Natuurlijk merk ik gelijk dat er weer heel wat foto's bewogen zijn vanwege een onvaste hand, maar er waren er toch ook hele goede bij. Het groene blad hierboven overtrof alles wat betreft scherpte. En ook de bladeren van de waterlpanten eronder zijn erg mooi en vooral sprankelend wat lichtinval betreft en dat terwijl het een heel sombere dag was.
Regen is altijd aanleiding tot veel gezeur en de hond uitlaten met een paraplu is beslist niet mijn hobby. Toch deze keer er maar het beste van gemaakt en mijn fotocamera meegenomen om ook eens regen vast te leggen en niet alleen zonneschijn.
De uitstraling van een hertje blijft toch altijd vertederen vind ik. Niet ver van ons huis is een hertenkamp en ik mag er graag even langs lopen. Vandaag was het al laat eer ik er langs kwam en bovendien een zeer bewolkte avond. Ik had mijn telelens meegenomen en die kwam goed van pas, omdat het een beetje schuwe dieren zijn. Ze staan zelden aan de hekken als je geen brood bij je hebt. Ik had mijn iso waarde bewust niet al te hoog gezet, op 400 iso, maar wel 1/3 stop overbelicht. Ik wilde niet te veel ruis in de foto. De sluitertijd die de camera koos was 1/60 met een diafragma 5.0. Die sluitertijd is zeer langzaam om uit de hand te nemen bij slecht licht en ook nog eens op bijna maximale telestand. Toch moet ik zeggen dat het resultaat mooi scherp is waar ik het gepland had, nl. de kop van het hert. Ik denk dat dat niet geheel het gevolg is van een vaste hand, maar voornamelijk ten gevolge van de imagestabilisatie van de lens. Verder geeft deze lens een mooi onscherpe achtergrond.
Ze zijn er weer langs spoorwegen en graskanten, de klaprozen. Het symbool van Vlaanderen ter herdenking van al de soldaten die sneuvelden in de loopgraven tijdens de eerste wereldoorlog. Deze prachtige bloem kun je maar beter fotograferen want op de vaas houdt hij het geen twee uur uit. Laten staan dus maar en genieten van zijn prachtige rode kleur tusssen het groene gras.
Dit weekend een kleine boottocht over de Nete gemaakt met de milieuboot. Op de boot werd ons uitgelegd hoe we verstandig met ons water om kunnen gaan, zodat we minder water gebruiken en vervuilen. Het was een interessante tocht met prachtig weer. De foto's van die dag tonen dan ook allemaal prachtig blauwe luchten. Toch had ik mijn iso waarde ondanks veel licht vaak op 400 staan. Voordeel is dan dat er een iets snellere sluitertijd kan worden gekozen en dat kan belangrijk zijn als je wapperende vlaggen op de foto wilt zetten of mensen die nogal bewegelijk zijn.
Is het geen beeldje, dit beeldje? Een foto zoals deze wordt mooier als je kunt proberen de achtergond zo onscherp mogelijk te houden, waardoor de voorgrond met je onderwerp goed uitkomt. Ik kreeg de tip dat je dan je diafragma beter zo wijd mogelijk kunt instellen. Je kunt dat zelf doen op de voorkeuzestand AV. De grootst mogelijke instelling op dat moment die ik kon doen was een diafragma van 5.6 en dat had een mooie onscherpe achtergrond tot gevolg. Dit kan vooral belangrijk zijn bij heel slechte achtergronden.
Gisteren een dagje uit geweest met de fotoclub naar Maaseik en Thorn. Een prachtig zonnige dag en een fantastische omgeving hebben heel wat mooie plaatjes opgeleverd. Vooral de vele bomen die in volle bloei stonden waren prachtig om te fotograferen. Leuk is om wat op details te letten zoals bijvoorbeeld het hekje op deze foto. Dat geeft een beetje sfeer aan de foto vind ik.
Het was een prachtig zonnig paasweekend en wij hadden het geluk in Parijs te mogen rondwandelen. Natuurlijk hebben we de Eiffeltoren bewonderd. Vanzelfsprekend zet je de toren in zijn geheel op de foto, maar deze foto zegt eigenlijk meer over de sfeer rond de toren. Veel mensen zaten heerlijk in de zon te genieten van het uitzicht op dit symbool van Parijs.
Vandaag gewandeld in de bossen rond Sint Joris Weert. Wij hadden echter een route gepland die in de praktijk veel langer bleek te zijn dan hij op de kaart leek. Op het laatst dus maar een klein stuk afgesneden. Toen wij na bijna 3 uur in de verte weer de kerktoren van Sint Joris Weert zagen waren we blij natuurlijk. Ik heb het weerzien met het dorpje vastgelegd vanaf de spoorrails waar we langs liepen op dat moment.
Het was onverwacht gisteren toch een zonnige dag. Fijn om even een kijkje op het strand te nemen als je toch in de buurt bent. Scheveningen is altijd mooi vind ik. Toch is de strakblauwe lucht die je op de foto ziet een beetje bedriegelijk. Het was goed koud en een zeer harde wind. Het zand vloog me om de oren. Niet bepaald de beste weersomstandigheden om een digitale camera uit je tas te halen. Langs de vloedlijn en op de boulevard viel het nog een beetje mee, maar in het mulle zand woedde een ware kleine zandstorm.
Natuurlijk haal je in het voorjaar ook de lente in huis. Deze mooie narcissen vroegen om een foto. Toch waren de eerste foto's ondanks dat ik met de flits werkte niet echt scherp. Waarschijnlijk omdat de camera zo'n lange sluitertijd koos. Ik ben toen manueel gaan instellen. Ik kwam uit op een sluitertijd van 1/160 en diafragma 10. Leuk effect bleek te zijn dat mijn witte plafond ineens een prachtige zwarte achtergrond werd.
Samantha vindt het leuk om model te staan voor mij als ik weer eens mijn camera wil uit proberen. De achtergrond van ons bos is een leuk decor.
In januari is er flink gesnoeid in ons bos en heb ik een aantal mooie takken van de Amerikaanse eiken uit ons bos in een vaas gezet. Zo kun je nu binnen zien wat er iedere lente op 35 meter hoogte in de toppen van de bomen ontluikt; prachtige zachtroze kleine eikenblaadjes.
Vandaag een test gedaan om de scherpte, ruis en scherptediepte eens uit te testen. Daarvoor een hele reeks foto's gemaakt van een proefopstelling. de foto's zijn binnen genomen met de 28-135mm IS USM lens , zonder flits, op statief en met een redelijke hoeveelheid daglicht.
