Optocht der jaartallen in Leuven

Er was in Leuven afgelopen zondag meer te doen dan alleen de Open Monumentendag. Er was ook "de Optocht der Jaartallen". Rond half vier kwamen ze via de Bondgenotenlaan de stad binnen gemarcheerd. De belangstelling viel mij tegen en een vriend van ons die mee liep heb ik niet kunnen terug vinden in de stoet. Toch was de sfeer gezellig en was het leuk om een keer te hebben gezien.
Hieronder nog een heel klein draaiorgeltje dat veel bekijks had. Dit orgeltje dat de vreemde naam "Pojer" heeft is blijkbaar het enige digitaal versterkte draaiorgel van Europa. Het is maar een weetje!!

Stella Artois (3)

Deze foto zal de laatste zijn in mijn serie over de Stella Artois fabriek in Leuven . Het was een geweldige ervaring daar te mogen fotograferen. Veel foto's kregen een meerwaarde door de licht en rook effecten die daar gemaakt werden door de organisatie Sacred Places.
Je denkt dat als zoveel fotografen op een zelfde onderwerp zitten dat je allemaal de zelfde foto's krijgt. Toch bleek dat iedereen weer zo zijn eigen invalshoek heeft en ik vond het dus ook heel leuk om foto's terug te zien van deze ochtend op de blogs van Martine, Kris en ErikO.

De foto hierboven is een kijkje in een van de ketels, waar lichteffecten waren gezet die een mooi schaduwspel gaven. Het was natuurlijk redelijk donker in de ketel en ik moest dus flitsen. Maar als ik echt in de ketel flitste weerkaatste het licht tegen de wanden en kreeg je een hele platte foto. Ik ben voor deze foto buiten de ketel gebleven met mijn camera en toch geflitst. De wanden van de ketel die er nog net opstonden heb ik weggesneden, maar de foto is nu wel veel warmer van kleur geworden.

Wie trouwens weet wie dat mannetje is die ze daar in die ketel gezet hebben mag het zeggen. Ik heb de rondleiding gemist zoals ik al gezegd had!!

Stella Artois (2)

Wat mij opgevallen is aan mijn eigen reeks foto's in de oude Stella Artois brouwerij is, dat ik het steeds weer voor elkaar krijg om in al die drukte die er toch was, foto's te maken waar geen mens op staat. Ik denk dat de foto linksboven de enige is waar mensen op staan en dan nog bescheiden in de verte. Ik weet nog dat ik dacht, "nou toe dan maar voor een keer". Martine stond achter mij te wachten op het trappetje en daarachter ook alweer mensen. Als je lang wacht creeer je files nietwaar. Bij anderen zie ik zeer creatieve foto's waar ze juist passerende mensen een meerwaarde aan hun foto laten geven. Ik vind dat knap, ik moet dat echt nog leren.

Inmiddels gaan we na de kelder en de eerste verdieping van de brouwerij te hebben bekeken, naar de tweede verdieping. Ook een hele aparte omgeving met nog grote ketels op rails, waarvan ik geen idee heb waar het voor diende. Ik had natuurlijk met die gids mee moeten lopen, maar had het veel te druk met fotograferen. Mijn camera kon hier wel op iso 400 en dan kreeg ik nog redelijke sluitertijden. Dankzij de 18-55 mm lens met imagestabilisatie was dat uit de hand nog net te doen.

Stella Artois (1)

Gisteren was het open Monumentendag en waren we in de gelegenheid om voor een laatste keer te fotograferen in de oude brouwerij van Stella Artois in Leuven. Aangezien ik op de fiets was gekomen ( 10 km) had ik thuis besloten niet mijn zware statief in de rugzak te stoppen. Dat was een dom besluit. Wat moet je in een donkere ruimte zonder statief. Gelukkig was ik wel zo slim geweest om mijn 50 mm 1.8 lens mee en een goede opzet flitser van Sigma. Dankbaar ben ik ook aan Martine die mij een kwartiertje haar statief uitleende waardoor ik toch hier en daar eens een foto over kon doen als ik dacht dat het nodig was.
Hierboven een foto waarbij ik ingeflitst heb. Ik heb wel de flitssterkte een stop lager gezet en de iso terug naar 200. Daardoor heb je vooraan een zachte belichting en achteraan toch nog mooi de eigen kleuren van de ruimte en niet te donker. Want dat risico loop je als je gaat flitsen.
De foto hieronder is genomen met 1600 iso, diafragma 1.8 en 1/50 sluitertijd. Ik ben heel tevreden over de scherpte en de ruis. Het is dus ook afhankelijk van een goede lens hoeveel ruis je op iso 1600 krijgt.

Daar zit muziek in

Vanmorgen was ik samen met Martine om 10 uur paraat bij de oude Stella fabriek in Leuven. Nog een keer gingen de deuren daar open voor publiek in het kader van de Open Monumentendag. Helaas moest ik om 1/2 12 al weg omdat ik weer met mijn camera paraat moest zijn bij een concert. Ik was nog lang niet uitgefotografeerd in deze prachtige omgeving. De foto's hiervan zullen de komende dagen wel op mijn blog verschijnen, ik moet ze eerst eens rustig bekijken.
Op weg naar het concert fietste ik door het park bij kasteel Arrenberg en hoorde ineens muziek op een parkeerterrein bij de studentenflats. Het bleek een meisje te zijn dat daar op haar acordeon oefende. Er was een festival vlakij en ze moest optreden samen met haar vriend die clown was . Ze wilde nog even rustig oefenen. De plek waar ze zat was echter uniek en ik heb gevraagd of ik haar mocht fotograferen. Dat vond ze erg leuk en vanavond stuur ik zoals beloofd de foto naar haar.
Thuis ging de discussie over hoe ik de foto eigenlijk had moeten nemen, nl horizontaal en zonder de flats werd hier gezegd. Ik wilde juist de unieke locatie laten zien, anders had de foto overal genomen kunnen worden. Ik ben benieuwd wat jullie mening is.

Martine suggereerde om hem vierkant te maken en dat heb ik dan maar even gedaan. Zo zien we tenminste het resultaat. Ik vind het eigenlijk inderdaad ook niet slecht.

Verlaten plaatsen

Het tijdschrift Zoom had bij het augustus nummer een dv zitten met als thema "lost places". Het is een onderwerp wat mij al langer boeide maar waar ik nog nooit echt iets mee gedaan had. Nu dan toch maar de kans gegrepen bij een openstaand verlaten huisje. Binnen kreeg ik sluitertijden van 25 tot 30 seconden, iets wat ik nog nooit had gehad. Een hele ervaring dus. Ook de nabewerking was een moeilijke zaak. In de raw programma's Digital Photo Professional en CS3 dingen geprobeerd en niet bij elke foto tevreden. Daarom heb ik ze gisteren op de fotoclub laten zien en nuttige tips gekregen. De onderstaande foto's heb ik daarna opnieuw bewerkt. Deze keer enkel in CS3 omdat ik daar nu toch zo langzamerhand wel mijn weg in kan vinden, maar ook Ditital Photo Professional (meegeleverd bij mijn camera) valt mij helemaal niet tegen.

Het oude kerkhof van Hasselt

Nu mijn dochter in Hasselt is gaan wonen heb ik een nieuwe stad om te ontdekken. Erg leuk is dat. Op de website van de stad stond het Oud Kerkhof van Hasselt genoemd als bezienswaardigheid en zo ben ik daar dus terecht gekomen. Helaas zonder statief, want deze foto hierboven heb ik in de volle zon kunnen nemen, de rest van het kerkhof was echter verscholen onder grote bomen en had een heel andere sfeer daardoor. Daar had ik beslist een statief nodig gehad of .... een creatieve andere oplossing.

De foto's hierboven en hieronder hadden eigenlijk met een statief genomen moeten worden. Ze hadden een belichtingstijd van 1/8 seconde en dat kan absoluut niet uit de hand zelfs niet met beeldstabilisatie. Ik ben dus ceatief geweest en heb hier en daar een grafzerkje of paaltje als statief gebruikt. Daardoor had ik niet altijd de beelduitsnede die ik wenste, maar het werkte wel. De foto's zijn echt goed scherp. Volgende keer statief mee en kijken of we daar weer andere perspectieven mee kunnen krijgen.

Bootje in de zon

Ik ben het fotoverslag van mijn week in Noord Hollland begonnen met bootjes en zo wilde ik hem dan ook maar afsluiten. De laatste ochtend ben ik nog even naar de IJsselmeerdijk gefietst. Fiets onderaan laten staan en even heerlijk over de dijk gewandeld. Ineens was daar de zon tussen de wolken door met een prachtige gloed op het water. Snel mijn camera gepakt, ook omdat in de verte net een bootje op de goede plaats zat naar mijn idee. Het was juist aangevoeld want al de foto's na deze hebben niet hetzelfde effect omdat de boot dan net uit de gloed vaart. Soms moet je snel zijn blijkbaar.
Ik heb de foto genomen met 2/3 overbelichting omdat ik ver richting de boot had scherpgesteld en daar was het fel licht. Anders was de rest van de foto nog donkerder geworden. Verder heb ik hem in zwart-wit gezet omdat er niet veel kleur in zat. Enkel de rotsblokken op de voorgrond hadden een beetje groene aanslag.

Zeehondjes op het wad

We troffen het niet met het weer toen mijn zoon en ik voor een boottochtje vanuit Den Oever vertrokken voor een 2 1/2 uur durende vaartocht over het wad. Het was koud met een harde wind. Gelukkig bleef het droog, maar er was toch een moment dat mijn vinders zo dood aanvoelden dat ik de camera niet meer kon bedienen. Mooi was de tocht wel De tocht was speciaal om zeehonden en wadvogels te kijken en was voortreffelijk georganiseerd moet ik zeggen. Ik had zelf voor mijn zoontje een verrekijker meegenomen maar die werd ook op de boot voor iedereen uitgedeeld. Zo ook een warm kopje koffie of thee voor iedereen. Je had die verrekijker en mijn telelens echt wel nodig. Het was nu niet dat de zeehondjes langs de boot zwommen.
Gevolg van dit slechte weer was dat ik eigenlijk heel saaie en grauwe foto's heb gekregen. Dat is erg jammer. Mijn telelens was een uitkomst en heeft het zeer goed gedaan vind ik. Hij heeft aldoor op de maximale stand moeten staan (300 mm). Het is meer dat de kleuren dus niet zo mooi waren. Hierboven zie je dan ook een foto waar ik eens met de kleurbalans aan het werk ben gegaan in Photoshop. Ik doe dat eigenlijk nooit. Maar nu kon je de afzonderlijke vlakken mooi selecteren. De lucht is blauwer gemaakt, de zee wat meer geel erin en de zandbank iets meer rood. Alleen de zeehondjes en de donkerblauwe streep van de dijk zijn nog origineel van kleur.

Aan de foto hierboven heb ik niet veel gedaan behalve wat verscherpt. Leuk is dat je kunt zien hoe dichtbij de kust ze soms zitten. Veel dichterbij dan dit heb ik ze niet voor mijn lens gekregen, maar het was toch een mooie tocht.

Vreemde vogels op de IJsselmeerdijk

Het was echt niet iedere dag mooi weer met prachtige luchten zoals bij de vorige foto's tijdens mijn weekje in Noord Holland. Soms was je al blij dat je tussen de buien door even een rondje kon fietsen. Dat heeft wel direct een effect voor je foto's. Hier moest ik naar Iso 400 en dat geeft niet zo heel veel ruis gelukkig bij deze camera, maar in kombinatie met somber weer is het toch geen spetterd plaatje geworden. Toch was deze kleine expositie erg leuk en had ik gewild dat deze prachtige bouwsels van een groep jongeren die op vakantiekamp waren in de Wieringermeer tegen een stralend blauwe lucht stonden. Helaas dus niet. Ze vonden het in ieder geval wel heel erg leuk dat mijn zoon en ik speciaal de dijk op kwamen lopen om te zien wat ze gemaakt hadden. Ze hadden inderdaad zoals wij al dachten vogelverschikkers ofwel "vreemde vogels" moeten maken.

Hieronder voor Erwin dan nog een foto extra. Maar dichterbij dan dit ben ik niet gegaan. Niet aan gedacht om er abstractjes van te maken.

Wieringen

Geheel in de kop van Noord Holland ligt nu aan het vaste land vast sinds 1924, het voormalig waddeneiland Wieringen. Door een afsluiting van het Amstelmeer en de inpoldering van de Wieringermeerpolder in 1927 was Wieringen geen eiland meer. Er is nu echter in de gemeente besloten om opnieuw een groot deel van de polder onder water te zetten en van Wieringen weer een eiland te maken, door er een randmeer te creeren. Er is fel tegen geprotesteerd door boeren , bewoners en milieuorganisaties, want het zal allemaal watersportrecreatie en dure woningen aan het water worden.
Het dijkje dat je hierboven ziet zal in 2010 rechts nog het eiland Wieringen hebben en links zal het water staan. Raar idee vond ik dat toen ik door die prachtige polder fietste. Huizen moeten wijken en goede landbouw gronden gaan verloren. Politiek, je kan er geen peil op trekken...


Hierboven de foto's van de fietstocht door de mooie polder ; windmolens , eindeloze velden, boeren aan het werk en koeien in de wei. Bovendien altijd wind tegen op de fiets, heerlijk!!
En tot slot dan hieronder het kleine haventje aan het Amstelmeer dat straks een groot watersportcentrum moet gaan worden.

Oogsten

De afgelopen week heb ik gelogeerd samen met mijn jongste zoon bij familie op een boerderij in Noord Holland. Daar gaat nu het oogsten van start. Eindelijk is het land niet meer zo nat en kunnen de zware machines aan het werk. Wij hadden het geluk wat te mogen meehelpen en fotograferen. Ok mijn zoon hielp vooral mee en ik een beetje!! Er komen namelijk met de aardappels ook behoorlijk wat stenen en stokjes mee naar boven en die moeten er snel uit gepakt worden, want die willen wij niet in onze zakjes in de winkel aantreffen natuurlijk.
Bij het maken van de foto's die dag heb ik een risico genomen. Ik wilde een redelijke iso waarde maar ook een behoorlijk scherptediepte. De machines zijn lang en dus wil je niet alleen de voorkant scherp. Bovendien heeft het land enorm leuke patronen en die wil je ook niet zien vervagen. Ik koos voor een diafragma 16 bij iso 200 en kreeg sluitertijden van 1/125 tot 1/160 terwijl het toch heel zonnig was. Ik was bang dat dat niet genoeg ging zijn voor de bewegende machines, maar het valt mij achteraf goed mee. Goede keuze gedaan toch.
Hieronder nog even een foto vanaf de aardappelrooier, een foto van het overstorten van de aardappels in de laadbak van een trekker die het naar de opslagplaats gaat brengen, de laatste foto.

De kade

Dit is dan het afsluitertje van de serie over Sail 2008. Twee muurtjes waaraan je bijna voorbij loopt als je enkel naar die prachtige schepen kijkt. De eerste een kade muur en de ander een muurschildering die wel heel mooi het "Sail" gevoel van die dag weergaf.

Bootjes kijken

Sail 2008 in Den Helder verwachtte zo'n 500.000 bezoekers in de 4 dagen dat de Tall Ships daar lagen. Hoeveel mensen er de zaterdag (de laatste dag) dat ik geweest ben waren kan ik niet zeggen, maar dat deze meneer zijn broodje even uit de drukte wilde opeten begreep ik wel. Kijk maar eens naar de foto van de mensenmenigte op de dijk hieronder, allemaal genietende van de Sail of Parade, het afscheid van de schepen die door het Marsdiep naar de open zee varen.

Als fotograaf heb je daar dus niks aan om zo in een menigte te zitten en ik ging dus op zoek naar een beter plekje. Maar dat was niet eenvoudig, zelfs op de weg en op de basaltblokken aan het water zaten de mensen met verrekijkers en soms nog grotere en betere telelenzen (de beruchtte witte lenzen) als ik. Dat laatste is dan even slikken, ik geef het toe!!

Tall Ships in Den Helder

Afgelopen zaterdag was het de laatste dag dat de Tall Ships waren te bewonderen in de haven van Den Helder (Nederland). 74 schepen hadden mee gedaan met Sail 2008 en de finish was een paar dagen eerder in Den Helder geweest. Een prachtig gezicht deze grote schepen in de haven en een feestelijke sfeer. Een deel van de schepen was zaterdag alweer buiten de haven aangelegd, zoals deze schepen hierboven, die helemaal voor de kust van het eiland Texel lagen. Met mijn 70-300 mm lens kon ik ze in de maximale stand toch nog aardig naar voren halen.
Andere schepen voeren feestelijk de haven uit zoals de boot hieronder. De enige waarvan de matrozen in de masten waren geklomen een wuifden naar het talrijke publiek dat ze stond uit te zwaaien.

Uiteindelijk vertrokken alle schepen door het Marsdiep naar open zee. Dat is "de Parade of sails". Dat had op de dijk heel wat bekijks en niet voor niets. Het was prachtig. Vooral dit schip met groene zeilen vond ik erg mooi.

Lensbaby

Dat is hem dan, mijn nieuwe speeltje; de lensbaby 3G. Hij moest besteld worden bij Konijnenberg, maar gisteren kon ik hem dan toch halen. Nog geen foto's mee gemaakt, maar die zullen jullie vast te zien gaan krijgen als ze ergens op lijken. Makkelijk zal het niet zijn denk ik, maar wel leuk.

Deze foto heb ik gemaakt met een stuk wit papier onder en achter de lens. Ik heb de foto buiten in de schaduw genomen om niet te harde schaduwen te krijgen en 2/3 stop onderbelicht omdat ik op een donker element had scherp gesteld. Daarna wat bewerking gedaan om een iets leukere achtergrondkleur te krijgen.
Wie meer wil weten over lensbabies kan kijken op de officiele website : http://lensbaby.com/

Raw + JPG probleem opgelost

Van de week kreeg ik een berichtje op de blog Agfa Isolette van Tino. Hij had hetzelfde probleem gehad met de EOS 400D als ik. Twee JPG's i.p.v. een raw +jpg. Hij adviseerde de bijgeleverde software en niet de foto's direct van de camera halen. Het eerste had ik al geprobeerd, maar het tweede bleek de oplossing. Als je de geheugenkaart uit de camera haalt en in een geheugenkaartlezer stopt en op deze wijze de foto's naar de computer overhaalt i.p.v. met een kabeltje van de camera naar de computer, krijg je wel een raw + jpg...... HOERA!! NIKS MIS MET DE CAMERA!!
Met hartelijke dank aan Tino.

Peecee

Twee jaar geleden heb ik een hardware cursus gedaan. Een lege systeemkast moest ik samen met een klasgenoot in een half jaar opbouwen tot een werkende computer. Het theorie examen was ook niet mis en voor oefening sloopte ik een pc van een vriendin van mij. Het moederbord heeft nog maanden op mijn buro gestaan als herinnering, tot ik hem wegsmeet en er tijden lang spijt van had. Toen ik een paar weken geleden iemand een systeemkast weg zag gooien op het containerpark heb ik hem ingeladen in mijn auto en samen met mijn zoontje weer eens heerlijk gesloopt. Toch was het niet makkelijk mooie foto's van het moederbord te maken, een van de leukste onderdelen. In de diavoorstelling zie je een paar pogingen van mij. Allemaal macro opnames.
De vorige foto was trouwens het metalen rooster onder de koelventilator.

Abstract

Ik ben bang dat niet duidelijk zal zijn wat dit is en dan heet het een abstracte foto. Rene is daar veel beter in dan ik, maar deze foto is vandaag de aankondiging voor meer. Wie trouwens wel weet wat het is mag het zeggen natuurlijk. Het is in ieder geval een macro opname. De foto is genomen op 135 mm met twee van de soligor tussenringen er nog bij op en op een statief. Ik heb diafragma 10 gebruikt om meer scherptediepte te krijgen, maar dat is maar heel relatief bij een macro, dus weinig van te zien vond ik zelf achteraf!!
Er zat zo goed als geen kleur in de foto, dus heb ik hem in zwart-wit gezet zodat de contrasten iets mooier werden.

Is deze plaats nog vrij?

Zie hier mijn eerste bewerking van een raw-foto in adobe camera raw en daarna nog in photoshop CS3 wat verscherpt en wat aan de kleuren gedaan. Het is een hele fijne combinatie van werken en heel goede mogelijkheden om fijne afstellingen te doen. Ik ben gelukkig zo. Wel moet ik zeggen dat ik het gevoel heb wat te zweven wat betreft de realiteit van de kleuren. Maar dit bankje was echt wel zo rood!!
Wel wat een gekke plek voor een bankje, zo naast een vierbaans snelweg. Je gaat er niet even voor de gezelligheid zitten. Maar ik vond hem toch leuk als aanvulling op mijn bankjescollectie.
Ik moest de foto trouwens wel op flinke afstand maken (135 mm) want het was tegen zonsondergang en mijn eigen schaduw was wel heel erg lang en anders zichtbaar in de foto.
Verder heb ik hem uitgesneden in een wat ongebruikelijk formaat, maar ik heb het gevoel dat de lijnen zo beter uitkomen.

Moddergat

Moddergat is een oud vissersdorpje aan de Friese waddenkust in Nederland. Het was een welvarend dorpje tot in 1883 17 van de 22 vissersboten van het dorp in een storm vergingen en 83 mannen stierven. Het grootste deel van de mannelijke bevolking was hierdoor uit het dorp verdwenen en de vrouwen (vaak pierensteeksters voor aas op de vissersboten van hun mannen en zonen) bleven zonder werk achter. Landelijk werd er in een hulpactie voor het dorp 150.000 gulden opgehaald, voor die tijd een enorm bedrag. De weduwen kregen voor een beperkt aantal jaren slecht 50 centen per week om van te leven. De rest van het geld is niet bij de armen terecht gekomen zoals zo vaak gebeurd helaas.

Voor het eerst heb ik deze foto's bewerkt in raw. Helaas nog niet met photoshop CS3 maar met Digital Photo Professional van Canon. Dat is bijgeleverde software bij de camera. Ik vond dat maar zeer beperkte mogelijkheden hebben. Bijvoorbeeld kon ik geen contrast verhogen. Maar ook andere mogelijkheden zijn niet echt uitgebreid. Zo kan je geen horizon even recht zetten, dus dat is in de eerste foto niet helemaal perfect.
Ik heb ook echt moeite gehad om de kleur groen wat natuurlijk te laten zijn. Maar goed ik hoop dat CS3 niet te lang meer op zich laat wachten het is besteld.
Iedereen bedankt voor zijn aanmoedigingen trouwens!!

Agfa Isolette II

Mag ik voorstellen op de dag van de analoge fotografie, de camera van mijn vader de Agfa Isolette II. Bouwjaar 1956, dus zo'n drie jaartjes ouder dan ik. Deze week heb ik er een rolletje in gedaan en samen met mijn Canon Eos gingen we op stap. Dat had een reden. Foto Konijnenberg had mij geadviseerd zelf een firmware update te doen omdat ik mijn camera 6 weken kwijt zou zijn voor het raw probleempje. Wie weet zou dat helpen. Zie ==>
http://carophoto.blogspot.com/2008/08/hoogevrees.html
Ik bereidde mij dus voor op mijn analoge tijdperk zal ik maar zeggen. Vandaag de firmware update gedaan. Ja niet zelf hoor, dat heb ik aan mijn man over gelaten die heel wat meer kennis van computers en software heeft. Ik zat ernaast met een borrel, voor de stress!! De update is goed gegaan., maar mijn camera maakt nog steeds twee jpg's i.p.v. een raw + jpg. De keus is nu dus aan mij. Weer terug naar Konijnenberg en mijn camera 6 weken kwijt of het zo maar laten. In het eerste geval kan ik mij dan beter op de academie voor de analoge cursus gaan inschrijven of ik kan direct in raw gaan werken en dit kleine mankementje gewoon negeren.
Ik kies voor het negeren. Ik kan niet zes weken of misschien wel meer zonder mijn camera. Ben ik dan verslaafd????

Een stokje gekregen

Gisteren kreeg ik van Martine een stokje. Een stokje is een nominatie voor een briljante weblog. Ik mag nu zelf ook 7 bloggers een nominatie geven waarvan een de titel briljante weblog mag gaan voeren. Ik was erg trots dat Marine mij genomineerd had en ik vind het heel erg leuk dat ik nu zelf 7 bloggers in het zonnetje mag gaan zetten. Natuurlijk zijn er dat te weinig want er zijn er zo veel die dit verdienen, maar ik ga het toch proberen om een keuze te maken. Degenen die met mij op de nominatie stonden van Martine zullen niet door mij opnieuw gekozen worden, hoewel ik er een flink aantal zeer waardeer als goede fotografen en graag op hun blog kijk. Verder zal ik net als Martine een alfabetische lijst maken omdat de volgorde er niet toe doet voor mij.

De award gaat naar Rene, http://reneamb.wordpress.com/
Rene zijn abstracte foto's zijn onwerkelijk mooi en getuigen van een goed oog voor de situatie en een vakkennis die het kan vertalen tot een fantastische foto. Hij kan spelen met schaduwen en mensen portretteren zoals ze zijn. Ik leer heel veel van het kijken naar zijn foto's.

De nominaties gaan naar:

Caitlin: Zij is een zeer veelzijdig fotografe, haar onderwerpen zoekt ze breed. Is daardoor verrassend. Leuk ook dat ze dezelfde camera heeft als ik. Ik probeer te kijken hoe zij dingen aanpakt en leer daar van. http://what-my-canon-sees.skynetblogs.be/
Caroline: Omdat zij een sportieve wandelprestatie combineert met het fotografisch vastleggen van de prachtige natuur waarin zij wandelt. Dat maakt haar blog een originele combinatie van wandelinformatie en fotografisch genot.
http://ilikephotography.wordpress.com/
Erwin: Hij heeft soms heel originele standpunten in zijn foto's. Probeert veel dingen uit en vraagt ook om respons als hij dat nodig vindt. Dat dwingt me dan weer om goed naar een foto te kijken en dat is altijd goed. http://erwinacke.blogspot.com/
Karim: Zijn macro foto's zijn ongelofelijk mooi, ik kijk daar altijd met bewondering naar. Maar ook zijn overige foto's mogen er zijn. http://boever.wordpress.com/
Lamp: Lamp heb ik leren kennen op zijn blog als een zeer bekwaam landschapsfotograaf. Af en toe zijn er nu ook uitstapjes naar andere onderwerpen, maar altijd mooie beelden.
http://lampfotografie.blogspot.com/
Ysabel: Ze is nog maar een paar maanden geleden begonnen met haar blog, maar doet heel interessante dingen. De verhalen bij haar foto's zijn altijd boeiend. Zeker iemand die ik graag blijf volgen. http://kleinstewereld.blogspot.com/

De winnaar Rene mag de award op zijn blog plaatsen. Zowel de winnaar als de genomineerden mogen ieder weer aan 7 bloggers het stokje doorgeven, waarbij de award dan weer naar de nummer 1 gaat!!

Hoogtevrees

Morgen moet mijn camera naar Konijnenberg. Waarschijnlijk moet hij daar blijven. Ik kan nl. niet in raw en jpg foto's maken. Hij maakt er toch twee jpg's van en dat is natuurlijk behoorlijk eigenwijs van hem. Ik hoop dat ze een software update doen en dat ik hem terug heb voor mijn academiejaar weer begint. Ik wil wel in raw gaan beginnen fotograferen maar in het begin toch graag de jpg als referentiekader houden. En hij moet dat gewoon doen vind ik. Als ik er dan toch ben ga ik toch eens even kijken naar een lang gekoesterde wens van mij; een lensbaby. Een dom ding eigenlijk waar je nog 175 euro voor moet betalen, maar wel heel leuke soft foto's mee kan maken. Al de electronische overbrengingen van de camera werken niet meer, alles weer geheel handmatig, maar toch leuk denk ik. Ik heb gewoon zin om daar mee te gaan experimenteren. Je kan ook wel een beetje hetzelfde effect krijgen met een grote diafragma opening zoals bij de slak hierboven, maar ik denk toch dat het anders is. Ik moet er nog een nachtje over slapen hoor, maar misschien...

Zonsverduistering

Vanmorgen om vijf voor half twaalf was het dan zover!! Een gedeeltelijk zonsverduistering zou ook in Belgie te zien zijn. Ik wist van te voren waar ik wilde gaan staan, nl in de velden buiten Rotselaar. Daardoor zou ik onderin mijn foto's een dorpszicht krijgen. Ik wilde nl. zeker niet met mijn telelens net als bij de maansverduistering van 3 maart 2007 in zoomen op de zon. Op het internet wordt er weinig gemeld over eventuele schade aan je sensor, maar dat vertrouw ik zeker niet. Nee, dit vond ik risico genoeg. Bovendien moet je ook nog eens een paar verloren testfoto's maken. Totaal heb ik 9 foto's durven maken en het bleek dat ik fors moest onderbelichten om de zon niet helemaal overbelicht te laten zijn. Deze foto is met twee volle stops onderbelichting gemaakt op iso 100 en een sluitertijd van 1/650 bij diafragma 11. Ik heb de foto in zwart-wit gezet omdat er door de forse onderbelichting al haast geen kleur meer in de foto zat. Dat beetje kleur was daardoor eigenlijk meer storend dan dat het goed deed.
Maar geen zonsverduistering te zien op mijn foto's helaas, terwijl hij door mij heel goed is waargenomen. Ik hield een cd schijfje voor mijn ogen en kon hiermee veel schadelijk (schijnt niet optimaal te beveiligen, maar mijn ogen hebben geen last gehad) licht uitfilteren en zag de verduistering perfect. Waarschijnlijk zul je een of ander filter voor je lens moeten hebben om het te kunnen zien op de foto. Ik heb mijn polaroid filter er nog voor gezet maar dat werd er niet beter op.
Thuis heb ik een wit papier gefotografeerd om te zien of mijn sensor nog leefde. Geen rare vlekken gelukkig en ook geen stof deeltjes. Dat laatste is toch mooi na 2 jaar intensief gebruik. Dat zal wel dankzij het sensorcleaningssysteem zijn dat deze camera heeft.