Vandaag ben ik gaan deltavliegen bij ULM in Genappe. Een geweldige ervaring en een heel bekwame piloot waar ik me heel veilig bij voelde.
Nog een portretje zo vlak voor ik naar Frankrijk vertrek om een weekje portretfotografie te gaan oefenen onder begeleiding van een docente van de academie in Gent die ik ken omdat ze ooit ook les gegeven heeft in Leuven.
Vandaag samen met Roelof Pantjes naar 'Brussel Bad' gegaan om wat sfeerfoto's te maken daar. Voor mij een eerste ervaring met modellen-werk op straat en was dus blij met de aanwijzingen van Roelof. De meeste mensen vonden het heel leuk om mee te werken, zeker als ze hoorden dat ze de foto's per mail van ons krijgen.
Het leukste is natuurlijk een spontaan moment als hierboven. Maar dat is dus zeldzaam volgens mij als je mensen vraagt om een portret. Daarom was ik blij met deze foto.
We hadden een reflexiescherm mee en daar heb ik nu het nut wel van ingezien. Dat maakt dat je de schaduwen in de gezichten wat kunt oplichten en dat was vandaag wel nodig!!
Voor foto's van Roelof kun je kijken op : http://glamournet.net
Vanmiddag passeerde de Tour de France Mechelen. Daarom maar op mijn racefiets gestapt om in de sfeer te blijven en naar Mechelen gefietst. Even buiten Mechelen wilde ik gaan staan in de velden, in de hoop dat het wat rustiger zou zijn daar langs de weg. Eerst passeerde ik nog het dorpje Hombeek waar de sfeer er onder de jeugd al goed in zat.
De kopploeg, toen nog met Maarten Wynants aan de leiding.
Het peloton
De fiets van oud tourrijder Patrick Verschueren in een tuin in Hombeek.
Het promotieteam gooide snoepzakjes.......mmmm
Dit weekend een feestje gehad bij een vriendin en eens anders proberen te kijken naar de enorme hoeveelheid drank en glazen die resteerden na een gezellige avond. Weer eens een heel andere insteek voor mij in ieder geval :)
Afgelopen zaterdag met de fotogroep Park Heverlea uit Leuven op safari in Charleroi geweest. Geen mooie luchten helaas die dag, maar wel een belevenis om met een gids langs de imposante fabrieken te wandelen. We hadden natuurlijk gehoopt ergens binnen te kunnen, maar dat zat er niet echt in. Maar ook van de buitenkant van de fabrieksterreinen en vooral het verval en de vergane glorie van deze streek raak je al onder de indruk.
"Manneken Pis" uit Brussel heeft absoluut een kleurrijke concurent in Charleroi.
Hoe toepasselijk als het maar blijft regenen dat ik vanavond een foto in ga inleveren waarop de regen met bakken uit de lucht komt vallen. Hij gaat op een tentoonstelling in Tienen hangen waar onze 'Fotoclub Park Heverlea' met zeven foto's aanwezig zal zijn.
Gisteren mijn laatste portret gemaakt van 13 stuks voor de gemeente Rotselaar. Ze moesten een doorsnede van de bevolking zijn en gespreid over de 3 deelgemeenten Rotselaar, Werchter en Wezemaal. Liefst ook nog een beetje een achtergrond die herkenbare dorpselementen heeft. Het was een hele planning om dat allemaal in 13 foto's te realiseren. Maar een enorme ervaring, waarbij ik ook geleerd heb dat ik nog veel moet leren :) Daarom deze zomer voor mij een weekje naar Frankrijk voor een workshop portretfotografie. Ik verheug me er enorm op.
Palmbomen zijn erg fotogeniek. Maar nog leuker als er een Hawaiaanse jongen in naar boven klimt om even een kokosnoot te halen. Eerst baalde ik een beetje dat de zon verkeerd stond en heb er daarna gewoon mijn voordeel mee gedaan. Tegenlicht geeft leuke effecten.
Je staat op een wereldberoemde brug en denkt..... iedere foto van deze brug is al es genomen. En dan begint de uitdaging natuurlijk om zo'n brug eens anders te bekijken. Ik heb mijn best gedaan en het is allemaal redelijk abstract geworden soms. Dus wie het toch weet te raden laat maar weten :)
In photoshop valt nog wel eens iets te ontdekken als je in raw werkt tenminste. Ik schoof bij de saturatie zowel geel als oranje helemaal weg en hield een zwart-wit foto over waar alleen het rood van het etiket nog in kleur stond. Wat een onverwacht mooi effect.
Gisteravond met de Fotogroep Park Heverlea een avond gefotografeerd in Leuven. Niet makkelijk om met weinig licht goede beelden te maken, maar deze had wel een sfeertje vond ik.
Negentien dagen heb ik geprobeerd om Amerika anders in beeld te brengen. Tot slot een foto genomen met mijn Holga. Een eenzaam stoeltje op een strand kijkt uit over zee. Een mooi beeld vond ik. Haast een soort terugblik ..........
Op parkeerplaatsen wordt in Amerika veel lekkers verkocht. Hier viel ik echter helemaal voor de streepjes en minder voor de espresso. Zo bijna aan het eind van mijn reeks die we begonnen zijn met een vlag, was het wel toepasselijk... wel de streepjes maar niet "the stars".
'Wat een aparte huizen', was onze eerste reactie bij het zien van vele woningen op palen. Handig om je auto onder te parkeren, dat wel. Tot we het bordje 'Tsunami area'. zagen Vooral op de noordkusten van de eilanden worden de woningen dus flink hoog gebouwd zodat in geval van een tsunami het water onder de woning door gaat. Het is maar een weetje. Ik zou dus maar niet aan de noordkusten gaan wonen, want terwijl wij daar waren zijn er 3 kleine aardbevingen geweest. Zonder Tsunami gevaar gelukkig.
Ik sprak een fotograaf in Amerika die het erg naar zijn zin had als bruidsfotograaf. Regelmatig een vluchtje naar Hawaii bij de reportage inbegrepen en nog een leuk salaris ook. Ik was dus bijna gebleven :) In de late middag (als de zon wat lager staat en minder fel is) trouwt men op de stranden aan de lopende band. Wat mij een beetje verbaasde was dat dit lesbische koppel dus blijkbaar in Amerika kon trouwen. Let op de bijbel in hun handen. Ik vind dat een goede ontwikkeling.
Weddingplanner daar en tegen is wel een zwaar beroep. Zij moest al de rozenblaadjes een voor een weer van het strand rapen na de plechtigheden. Ik heb even met haar gepraat, maar een foto van haar maken terwijl ze door het zand kroop durfde ik toch niet.
Vreemd.... heel vreemd. Zo'n slot herkenden we wel, de sleutel zit in het kastje. Je krijgt hem als je de goede cijfercombinatie weet. Zo ging dat toch bij sommige hotelkamers. Maar waarom zo'n slot aan een auto geparkeerd langs een drukke weg. Wie heeft er een afspraakje op deze manier gemaakt? Tja je fantasie gaat ermee aan de haal natuurlijk.
Ja, je kon erop wachten natuurlijk dat hij omviel van de slaap dacht ik. Wachten kan soms wel erg lang duren en dan toch nog beloond worden... hij ging er uiteindelijk toch langzaam bij liggen.
Iemand vroeg me of ze er nog steeds waren, die mooie gele schoolbussen. Ze waren er nog en minder fotogeniek als ik in gedachten had. Zet zo'n bus er maar eens charmant op. Daarom maar de spiegeling genomen van een rijtje wachtende bussen.
Amerika is toch behoorlijk kindvriendelijk moet ik zeggen. Hadden mijn kinderen vroeger zo'n kar gehad in de supermarkt was me veel gezeur bespaard gebleven. Zowel mama als kids hadden die fotograaf in de Super direct gespot en zeiden spontaan "cheese". Maar mama wist niet dat ze uit beeld stond :)
Vroeger deden we letter en cijferspelletjes met nummerplaten in de auto met de kinderen om ze op de achterbank maar een beetje rustig te houden. In Amerika reden de woordraadseltjes ons de hele dag voorbij. We hadden er daar een gemakkelijke job aan gehad. Ik was blij dat ik en hele leuke ook een keer op een parkeerplaats trof. Dus laat de fantasie er maar op los!!
Kijk zo had ik me het leven in Amerika nu voorgesteld en ze waren er nog ... de mannen die in de jaren 1970 zijn blijven hangen. De hippie is nog niet uitgestorven maar wel een jaartje ouder. De eigenaar staat niet op de foto maar geloof me hij was van mijn leeftijd of misschien net iets ouder en echt in de tijd stil blijven staan. Maar leuk, echt !!!!
Maar dit is ook Amerika natuurlijk. Huisje boompje........
De eilanden van de staat Hawaii hebben eigenlijk veel klimaatzones op een klein gebied. De kusten zijn warm en droog en in de bergen is het koel en nat, een tropisch regenwoud klimaat. Door de combinatie regen en zon is er elke dag wel ergens een mooie regenboog te bewonderen.
Leven in dit dorpje op de hoogste punt van de slapende vulkaan Mauna Kea op Hawaii is moeilijk. Dit observatorium staat op 4200 m. en de lucht daar is extreem droog en ijl. Duizeligheid en trillende benen hebben we dan ook goed ondervonden en de waterflesjes hadden we echt nodig. Een van de mensen uit de groep had zelfs even extra zuurstof nodig en gelukkig was de leiding daarop voorbereid. De wetenschappers die hier de hele dag moeten werken kunnen dan ook standaard zuurstof krijgen als ze dat willen. Het was een hele ervaring om dit bekende observatorium te bezoeken en ook van binnen te bekijken.
Andere landen andere gewoonten. Gooit men bij ons de vuilzakken achter in de vuilwagen, in San Francisco gaan ze voorop mee. Aan de zijkant van de wagen zaten nog een bezem, hark en schep. Zo leuk ook. De foto is genomen met mijn Holga en vanavond afgedrukt in de doka van de academie. Het was leuk er weer eens te zijn. Was te lang geleden alweer (ok een paar weekjes, maar das lang)
Alle eilanden in de staat Hawaii zijn vulkanische eilanden. De een wat ouder, de ander wat jonger. Op het eiland Hawaii (the Big Island genoemd om verwarring te voorkomen) zijn nog 5 vulkanen min of meer actief. Ze pruttelen stoom, ruiken naar sulfiet en kunnen op ieder moment toch weer atief worden. Daar gaat natuurlijk een mystiek sfeertje vanuit. Dit Hindoeistische echtpaar had deze plek verkozen voor hun offerritueel. Bloemen, fruit en een gebraden klein zwijntje werden hier aan de goden aangeboden. Toch even om bij stil te staan vond ik.
Kerken zijn meestal goed herkenbaar; torentje met een kruis erop. Deze kerk heeft het anders aangepakt en dat is maar goed ook want zonder de pakkende tekst 'Jesus coming soon' was dit toch maar gewoon een huis geweest. Ja en je wilt op zondag wel dat de gelovigen binnenkomen en niet langs rijden. Ik vraag mij natuurlijk wel af of ze gelijk gaan hebben.
Iedereen die mij een beetje kent snapt dat ik dus helemaal blij werd toen ik dit zag. Geweldig als dat kan, je fietsje mee voorop de bus. Op de trein mee is prima, maar een bus heeft veel meer haltes en dus kom je er verder mee. Ik zie dat dus echt wel helemaal zitten. Ik ga een suggestie doen bij De Lijn denk ik maar.
Door alle security maatregelen is het behoorlijk stressen tegenwoordig voor je goed en wel in het vliegtuig zit. Je weet dat je geen vloeistoffen meer in je handtasje mag hebben, maar dat je je schoenen uit moet doen, je trui gelijk ook maar en verder alles wat maar een beetje blinkt , wordt toch wel vermoeiend vond ik als je een aantal keren moet vliegen binnen een vakantie. Vooral als die pieper maar af blijft gaan en dat na de 5e keer door dat hekje te zijn gestapt blijkt dat een verwaald doosje 'pottertjes' (een lekker klein dropje) in je achterzak de oorzaak is van een onderhand rood aanlopende douanebeambte.
Veel dingen zijn "big" in Amerika. Het land is zowiezo al 'big' natuurlijk. Je kan daar duizenden kilometers rijden en nog maar een klein stukje hebben gezien. Maar als eerste valt op dat de auto's 'big' zijn. Een kleine huurauto is toch al gauw een Jeep of Dodge. Je verbaast je over de trucks zoals deze op de foto, die volledig omhoog getakeld zijn op hun vering en dan valt het bij deze nog goed mee. We hebben veel erger gezien. Ook de hamburgers zijn heeeel 'big'. Een hamburger van 1 euro heeft bij ons 1 stukje vlees en als je geluk hebt een blaadje sla en augurk tussen het broodje. In Amerika heb je voor een dollar (ongeveer 75 euro cent) er 2 stukken vlees en een goede vulling tussen zitten....mmmm.
Dit is het "Storybook Theatre of Hawaii" in Hanapepe. Ik kwam heel toevallig binnen in dit huis omdat ik nieuwsgierig was en de eigenaresse vertelde mij er vervolgens vanalles over. In Amerika zijn de sociale en culturele voorzieningen niet zo goed als bij ons en daarom zijn er veel particuliere initiatieven op diverse terreinen. Dit kleine theatertje is in 1979 opgericht en sindsdien komen schoolklassen hier kijken naar poppenkastvoorstellingen. In de tuin van het huis is nog een openlucht theatertje waar kinderen kunnen kijken naar toneelvoorstellingen. Natuurlijk moet dit allemaal toch betaald worden en daarom de "donatiebox". Fijn dat dit kan blijven bestaan voor de kinderen van Hawaii.