Tot slot een paar details van de bussen die nu buiten staan te verroesten en een herinnering laten voor iedereen die langs de loods passeert, aan wat hier een jaar geleden is gebeurd.
Canon Eos 400D en Holga 120 GN
Vorig jaar hebben tot nu toe onbekenden een busloods en drie bussen buiten de loods in brand gezet. Voor de eigenaar een flinke strop. Voor mij een uitdaging natuurlijk. Ik ben er niet geheel schoon bij gebleven toen ik deze loods en bussen binnen ging. Maar ook dat is onderdeel van de fun natuurlijk!!
Tussen al het vuil zijn de overgebleven details natuurlijk het leukst om te fotograferen. Een statief was wel echt nodig maar was moeilijk te plaatsen in al die zachte as. Het zakte nogal eens weg op de verkeerde momenten. Daarom maar de draadontspanner gebruikt zodat ik niet aan de camera hoefde te komen en het indrukken van de ontspanknop een verzakking zou veroorzaken.
Sinds twee weken ben ik de gelukkige bezitter van een Holga 120 GN. Een zeer goedkope analoge camera van Chineese makelij met een boel creatieve lensfoutjes. Een heel leuk speeltje dus. Mijn eerste proefrolletje heb ik opgemaakt in Waterschei en in een afgebrandde busloods. Super spannend als je de eerste negatieven in hande krijgt en er werkelijk iets bruikbaars op staat. Ik denk dat jullie af en toe meer gaan zien van mijn Holgaatje!!
Waterschei is echt een hele mooi historisch monument waar je de gelegenheid krijgt om vrij te fotograferen. Toch is het allemaal nogal clean, om het zo maar te noemen. Dat maakte het voor mij een beetje moeilijk om erin te komen met mijn fotografie. Ik had het gevoel dat ik een soort van historisch verslag maakte en dat dat al vele malen voor mij hier ook was gedaan. Niet te min een hele leuke ervaring en lang niet makkelijk. Dus toch weer bijgeleerd.
Het is ook echt een omgeving waar zwart-wit het erg goed doet.
Gisteren ben ik met een paar leden van de Fotogroep Park Heverlea gaan fotograferen in de verlaten mijnen in Waterschei. Het was erg leuk maar toch ook niet zo gemakkelijk als ik had gedacht om van zo'n verlaten plaats originele foto's te maken. Soms moet het weer ook een beetje meezitten. Helemaal aan het eind van de dag verschenen er dreigende wolken en kwam de toren ineens veel mooier uit dan een paar uur eerder toen er nog een zonnetje aan de blauwe hemel stond.
Hier dan twee van mijn kleurenfoto's van het Paleiskwartier in Den Bosch. In die wijk is met veel harde kleuren gewerkt zoals geel, paars en groen. Van het geel werd ik ondanks het slechte weer toch een beetje vrolijk. Ook bij deze twee foto's heeft het goed gewerkt vind ik om geen luchten erbij te nemen op een sombere dag.


Een dagje fotograferen in Den Bosch viel een klein beetje in het water gisteren. Een rondleiding in de toren van de Sint-Janskatheraal draaide uit op wachten op de bovenste verdieping vanwege zwaar onweer precies boven de toren. Even later mochten we dan toch naar buiten om een blik op de stad werpen. Helaas was er niet het uitzicht dat ik had verwacht na zo'n zware bui. Maar wel een leuk zicht op de straatjes onder aan de voet van de kerk. Gelukkig was het die ochtend ook af en toe droog geweest en heb ik wat leuke foto's in een moderne wijk van Den Bosch kunnen maken. Die zullen nog volgen op dit blog.
Zaterdagavond ben ik met en paar leden van de fotogroep Park Heverlea in Leuven gaan fotograferen. We probeerden dingen met lange sluitertijden uit. Niet gemakkelijk om leuke beelden te krijgen. Veel is ook toeval heb ik het gevoel. Op de foto hierboven reed een bus de hoek om. Die hebben rode lichten boven en onder. De bus is bijna niet te zien maar de lichten wel heel mooi.
Als ik fiets is dat meestal ergens naartoe of om kilometertjes te maken. Dat is dan voor mijn gezondheid en niet zozeer om te fotograferen. Toch zit in mijn rugzak vaak niet alleen mijn boterhammetje en wat drinken, maar ook mijn camera. Voor het geval dat......
Vorige week passeerde ik in Temse de nieuwe brug over de Schelde. Hij was nog niet in gebruik en stond omhoog. Ik sta volledig fout geparkeerd dat weet ik, maar ik wilde een fotootje. Vandaag is blijkbaar de brug geopend hoorde ik op de radio. Het is de grootste stalen constructie in Belgie. Nu dan moet deze foto toch maar op mijn blog vandaag.
Het was een beetje vreemd moet ik zeggen om al die verlaten huisjes zomaar binnen te gaan. Graag zou ik nog eens terug gaan als het wat rustiger is in Doel. De mogelijkheden voor fotografie zijn enorm in dit dorpje. Ik heb wat huisjes opgezocht waar ik niet struikelde over andere fotografen en het heeft me mooie beelden opgeleverd.

Doel is een klein dorpje aan de Schelde, dat ligt in het havengebied van Antwerpen. Al sinds de 50er jaren van de vorige eeuw zijn er plannen voor een uitbereiding van die haven en daarvoor zou Doel als dorp moeten worden opgeofferd. Inmiddels heeft de maatschappij voor grond en industrialisatiegebied het merendeel van de huizen in Doel opgekocht, historische panden afgebroken en de rest staat op een enkele woning na te verkrotten. Dit terwijl er nog steeds geen definitieve vergunning is om de haven werkelijk uit te bereiden. Doel is ook bekend van zijn kerncentrale. Hierboven het dorpje onder de rook van de kerncentrale.
In 1997 werd een actiecomite "Doel 2020" opgericht om te protesteren tegen de afbraak van dit dorp. Het geeft soms een zeer trieste aanblik als je de teksten leest op de muren van afbraakpanden.
Maar gisteren was er een andere sfeer in Doel. Vele kunstenaars hadden de verlaten huizen omgetoverd tot kleine kunstwerken. Daar kwam dan ook veel publiek op af op deze zomerse dag. Goed om Doel weer eens onder de aandacht te brengen.
Niet alle woningen zijn leeg en daar moet wel rekening mee worden gehouden natuurlijk. Iedereen liep maar vrijpostig de verlaten huisjes binnen met grote camara's (ik ook natuurlijk) , maar een enkele woning moest zich daar toch tegen beschermen met een klein bordje "bewoond". In Doel zijn nog 12 huiseigenaren niet onteigend omdat ze dit niet willen. Verder zijn er een aantal huiseigenaren die hun huis wel verkocht hebben maar tot eind augustus nog hun woning mogen huren van de maatschappij. Dan gaat het dus weer opnieuw spannend worden in Doel!!
Al tijden kijk ik met bewondering naar foto's van Giara. Hoe zij kan spelen met licht en donker in een foto is soms echt fantastisch. Toen ik dit oude kapotte stoeltje in de moestuin bij vrienden zag staan, wist ik dat ik met dit beeld ook eens wilde proberen de stoel te accentueren door hem in het licht te plaatsen. Dit door het beeld in zijn geheel eerst te verdonkeren en dan het stoeltje juist weer iets te verhelderen. Het resultaat is echt niet meer te vergelijken met het origineel. Het was erg leuk om dit eens uit te proberen.
Met veel plezier kijk ik terug op een dagje fotograferen op de Gay parade. De sfeer was heel gezellig en iedereen was heel toegefelijk naar fotografen zoals je ook hier weer kunt zien.
Gisteren was het een groot gezellig feest in Brussel bij de Gay Parade. Deze foto is genomen bij de openingsact. Ik heb vooral verder mij geconcentreerd op het maken van portretten in de hoop dat er een goede tussen zou zitten die ik voor een opdracht van school kan gebruiken. Over mijn vrees voor straatfotografie ben ik dan ook wel een beetje heen. Ik heb denk ik wel meer dan 50 keer gevraagd aan de mensen of ik een foto mocht maken en ze vonden dat allemaal heel prima. De sfeer was echt geweldig. Een hele leuke ervaring waarvan jullie nog meer foto's mogen verwachten de komende week.
In de orchideeënhoeve zijn prachtige tropische tuinen aangelegd in kassen. Naast prachtige orchideeën zijn er natuurlijk ook veel andere planten en varens. Varens zijn echt wel fotogeniek ontdekte ik.
Werken met de extensiontubes zonder imagestabilisatielens of een statief is vragen om problemen. Heel jammer dus dat ik die niet mee had. Bij de foto hierboven is het nog redelijk goed gegaan, maar de foto hieronder had ik echt anders bedoeld. Een kleine beweging van mijn hand heeft ervoor gezorgd dat de scherpstelling op de achterste blaadjes ligt en niet op de voorste. Toch vind ik dat achteraf nog niet eens zo erg.
Afgelopen zaterdag ben ik voor een familiefeest naar de orchideeënhoeve in Luttelgeest (Nederland) geweest. Een prachtige locatie voor een feest en voor een fotograaf. Jammer dat ik maar anderhalf uur vrij had om zelf op stap in de tropische tuinen. Je kan daar dus echt een hele dag je vermaken in de thematuinen en de vlindertuin. Neem ook een statief mee. Die was ik dus vergeten omdat ik die ochtend echt niet helemaal wakker was. Heel vroeg opstaan is niet mijn beste eigenschap. Ik heb echt een paar keer spijt gehad dat ik die niet mee had, vooral als je macro opnames wilt maken.

Door verbouwingswerken hier thuis ben ik al een paar dagen niet met de camera weg geweest en zal het ook nog wel een paar dagen duren voor ik die kans weer krijg. Dus hier een foto uit de oude doos van twee weken geleden, toen ik met Martine op stap ben geweest naar het Hallerbos.
Ik wist het natuurlijk. De Bolognaconferentie in Leuven en betogingen die verwacht werden. Links en rechts eens geinformeerd maar niemand wist wat. Dus ik ben vanmiddag enkel een anderhalf uur eerder dan mijn les begon naar Leuven gegaan, om te ontdekken dat ik het spektakel net gemist heb. Er is dus met het waterkanon op demonstranten gespoten en hekken vlogen door de lucht. Maar misschien moet ik blij zijn dat gemist te hebben. Blijft een impressie van een belegerde stad over.

Gisteren was de opening van de fototentoonstelling "Brightside" van Jimmy Kets in het Fomu in Antwerpen. De foto's van Jimmy waren indrukwekkend van compositie en kleur. Het was dus echt genieten, ook trouwens van het grote aantal bloggers dat elkaar die middag kon ontmoeten. Veel nieuwe gezichten achter de blogs leren kennen.
Dit weekend ben ik naar Nederland geweest en daar stonden de tulpenvelden in Noord-Holland en een deel van Friesland in volle bloei. Dat is een prachtig gezicht als je door de polders daar rijdt, vooral in combinatie met de windmolens die de laatste jaren het beeld op het platteland zijn gaan bepalen.
Waren de twee overzichten van het treintje in de vorige post sfeervol in zwart-wit, de details vragen toch om kleur. Dit enkel vanwege het vele roest dat op de wagonnetjes zat.
Wie trouwens weet wat "heuvelen" is mag het mij zeggen. Ik heb maar niets aangeraakt, dat leek mij het beste!!
Op een zijspoor van het rangeerterrein bij Aarschot staat een rijtje wagonnetjes te verroesten. Ik was er al eens een paar keer langs gefietst en steeds gedacht dat ik er mijn camera eens mee naar toe moest nemen. Dit weekend dus een keer gedaan. Gek genoeg vond ik het niet makkelijk om er leuke foto's van te maken terwijl het er zo aantrekkelijk uitzag. Ik ben op een gegeven moment gewoon details gaan zoeken en die waren er genoeg. Dus die komen in een volgend blogje aan de beurt.
Vandaag werd voor de vierde keer de grote ronde van het Hageland gereden. Start en finish in Aarschot centrum. Een mooie gelegenheid om ook op de fiets te kruipen en naar Aarschot te trekken met dit mooie weer.
Even buiten Aarschot wist ik een plaats waar ze direct na de start zouden langskomen. Genoeg tijd om een mooi plekje te zoeken en met de stand van de zon rekening te houden, iets wat me bij de finish een paar uur later niet lukte. Dat was een akelig tegenlicht helaas (laatste foto). Waar ik geen rekening mee had gehouden was de enorme chaos van renners en de slechts paar seconden waarin je tijd hebt om foto's maken. Ze stuiven werkelijk voorbij. Een sluitertijd die ik vooringesteld had op 1/1250 seconde was niet genoeg om de renners haarscherp te krijgen. En op contionous shooting mode hield de camera na drie foto's op omdat hij het te druk had met wegschrijven van de rawbeelden. Het is allemaal maar weer een ervaring.
Ja en als de renners dan een paar uur zwoegen in de zon is het achter de hekken wachten op hun terugkomst. Je kan natuurlijk ook een pintje gaan drinken aan democratische prijs of een frietje halen in het frietkot dat voor de gelegenheid is neergestreken op de markt van Aarschot.
En dan zijn daar de renners weer voor de laatste kilometers door de stad Aarschot. Zes rondes moeten ze nog door de smalle straatjes rijden voordat ze werkelijk kunnen finishen. De wedstrijd werd gewonnen door Geert Omloop.
In het Joodsmuseum in Brussel is nog tot 19 april werk van Robert Capa te zien. Het is een indrukwekkende tentoonstelling van ongeveer 150 foto's. Ook was er een zeer goede documentaire te zien van bijna een uur over zijn leven en werk. Ik kan de tentoonstelling van deze grootste oorlogsfotograaf echt aanbevelen.
Ook in het Jenevermuseum van Hasselt was een onderdeel te zien van de tentoonstelling "Superstories". Het was echter maar een groot kunstwerk. Het bevond zicht in de ruimte waar ook de oude stookketel stond. Het waren hoge koperkleurige buizen waar je tussen rond kon dolen. Pas na een korte wandeling door het buizenbos kregen we in de gaten dat in iedere buis iets vreemds op de bodem geplaatst was. Dat kon een kopje of een gieter zijn maar ook een mooie spiraal zoals hieronder. Kunst is toch een breed begrip!!
In Hasselt is op dit moment een tentoonstelling over mode en design met de titel "Superstories". In alle drie de bekende musea van Hasselt (Z33, het Modemuseum en het Jenevermuseum) is een onderdeel van deze "Superstories" te zien.
Gisteren waren we aan het wandelen bij de vijvers van het Zoet Water in Heverlee toen ik bijna aan dit vreemde tafereeltje voorbij liep. Soms is even achterom kijken dus de aanleiding voor een leuke foto. Toch was het een heel drukke foto door al de bomen. Dat nam de aandacht weg van die prachtige stoel zonder zitting. Daarom heb ik de foto in zwart-wit gezet en de stoel weer zijn originele kleur gegeven. Nu heeft het iets surrealistisch vind ik.
Na een week met veel te veel regen was het vandaag toch even genieten van een een prachtig zonnetje. Genoeg reden om er op uit te gaan en de camera mee te nemen. Doel was een wandeling aan de Zoet Waters in Oud Heverlee. Wat ik niet wist was dat daar nog heldere bronnen ontspringen en dat het nog drinkbaar water is ook. Mensen vullen daar dus echt hun waterflessen en nemen dat mee naar huis. Er wordt zelfs genezende werking aan toegedacht werd mij verteld. Toen heb ik mij laten verleiden om ook een bekertje te drinken. Je weet nooit waar het goed voor is immers.
Met filters spelen is leuk en ik ben niet de enige blijkbaar die dat wel eens probeert. Verschillende blogs hebben nu ook al leuke polaroid bewerkingen laten zien. Kijk maar eens bij Artur, Ysabel en Kris. Van Kris kreeg ik gisteren het programma-tje door dat deze leuke bewerkingen voor je doet ==> Poladroid 0.9.5r5 Beta. Geen filter voor photoshop dus maar een klein programma dat je moet installeren. Het is echt heel tof. Je sleept je foto in de camera en dan komt er heel langzaam je polaroidfoto tevoorschijn, net zoals dat ook bij de echte polaroid vroeger ging. Niet dat ik nu zoveel verschil zie met mijn origineel. Het is wat donkerder geworden en een mooi randje eromheen. Maar het was leuk om een keer te proberen met nog een ander straatje in Lissabon.
Voor photoshop zijn veel plugins te krijgen en van iemand kreeg ik de tip dat in alien skin wel leuke filters zaten. Ze zijn 30 dagen gratis te gebruiken. Dus maar eens gespeeld met wat schuifjes. Zo ziet een straatje in Lissabon er ineens heel anders uit, maar geen idee of dit een beetje lomo is!!
Vandaag gingen we met een groep van de academie in Leuven naar Rotterdam en Amsterdam voor verschillende tentoonstellingen. In Amsterdam was dat o.a. de fototentoonstelling van Richard Avedon in FOAM. We kregen echter al direct buiten Leuven pech met de autobus. We hadden een klein uur reserve gerekend voor file, maar die is nu ook precies aan reparatie opgegaan. Hier wordt even naar de baas gebeld of er niet een andere bus geregeld zou worden, want we waren een deel van de luchtvering verloren. Maar alles werd in drie kwartier gerepareerd en de dag is verder prima verlopen.
Soms is het zo moeilijk om van te voren een insteling te bepalen. In deze tunnel stonden we natuurlijk rustig te wachten tot er eens een paar hardlopers langs zouden komen. Tijd genoeg om over je instellingen na te denken op voorhand. Wat heb ik gekozen: iso 100 omdat in de donkere partijen ruis altijd veel beter zichtbaar is bij hogere isowaarden en ik stond in het donker maar met een statief. Ik wist dat ik een iets langere sluitertijd ging krijgen daardoor, maar dat is leuk voor de beweging die ik op de foto hoopte te krijgen. Dan krijg je dus een diafragma van 3.5 daarbij voor meer licht, maar wel weinig scherpte diepte natuurlijk!! Daarom scherp gesteld op de rode graffity in de tunnel, dat wilde ik zeker scherp. Maar Martine met wie ik samen was koos een hele kleine diafragma opening, dus veel scherptediepte. Zo is het dus altijd een keuze. Ik ben hoe dan ook toch achteraf wel tevreden. Maar dat had ook heel anders kunnen zijn. Gelukje maar weer!!